U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Lachen loont

De glimlach is ongetwijfeld de meest herkenbare gezichtsuitdrukking ter wereld en wordt beschouwd als het universele signaal voor vreugde en plezier. Maar een glimlach heeft ook nog andere gezichten. Sommige bedrijven hebben dit goed begrepen. Ze gebruiken de glimlach zelfs als verkoopstrategie.

De glimlach bij mensen is waarschijnlijk afgeleid van de ‘grijns’ bij apen, die een teken is van angstige onderdanigheid. Met deze grijns geven apen te kennen dat ze geen bedreiging vormen. Uit de grijns bij apen is de glimlach bij de mens gegroeid die zegt dat we niets kwaads in de zin hebben en de ander aardig vinden.

Emotie-expert Paul Ekman noemt dit de sociale glimlach. Die gebruiken we om een bepaald doel te bereiken. Bijvoorbeeld:

  • een goede indruk maken: glimlachende mensen worden als een stuk aardiger, eerlijker, intelligenter en aantrekkelijker beschouwd.
  • de andere partij uitnodigen om mee te werken aan een oplossing: uit onderzoek blijkt dat getrouwde stellen die minder naar elkaar lachen de minste vooruitgang boeken bij de oplossing van een conflict.
  • negatieve emoties maskeren en spanning verminderen. Vooral mannen doen dit.

De glimlach als verkoopstrategie

Enkele grote Nederlandse warenhuizen hebben de kracht van de sociale glimlach goed begrepen. Arnold Drijver van het concern Maxeda startte vorig jaar met een Smile-programma om de lach op de werkvloer te brengen. Onderliggend idee: als we door een glimlach zelf competenter, eerlijker, aardiger en slimmer worden bevonden, geldt dat waarschijnlijk ook voor het product dat we aan de man proberen te brengen.

En wat blijkt? Zowel de tevredenheid bij de klanten als onder het personeel is toegenomen. Tegenwoordig moet je er als sollicitant tijdens je interview ook minstens één keer lachen anders word je niet aangenomen.

De glimlach als geluksbrenger

Dat een glimlach je meer kan opleveren dan je zou denken, blijkt ook uit het verhaal van Melina Salazar, een goedlachse Texaanse serveerster.

Jarenlang bleef ze vriendelijk glimlachen tegen een moeilijke klant die regelmatig grof uit de hoek kwam. Op een dag las ze zijn overlijdensbericht in de krant en enkele dagen later vernam ze dat hij haar 34.000 euro had nagelaten! Blijkbaar had de 89-jarige humeurige klant haar niet aflatende vriendelijke houding zo weten te waarderen dat hij haar zijn erfenis naliet.

 

Ingrid Van Wanzeele

 

www.psychologiemagazine.nl

www.smulweb.nl