U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Stotterend solliciteren

Solliciteren is zwaar. Dat is zo voor de gewone sterveling. En dat is zeker zo voor de gewone sterveling die stottert. Want wat gedacht van vooroordelen als: mensen die stotteren zijn stresskonijnen, psychisch labiel en niet van de slimsten. Reken daar maar eens mee af als je oog in oog met een werkgever staat en solliciteert naar de job van je leven.

Wat hebben Tiger Woods, Winston Churchill en Arno gemeen? Op het eerste gezicht weinig, ware het niet dat het alle drie notoire stotteraars zijn. En ze zijn niet alleen. Eén procent van de bevolking stottert. En toch is er een film van het kaliber 'The King's Speech' nodig om deze 'handicap' onder de aandacht te brengen. Broodnodige aandacht, want er blijken nog altijd erg veel vooroordelen en misverstanden over stotteraars te bestaan. Ze zouden psychisch labiel zijn, een stressstoornis hebben en getraumatiseerd zijn. En op het vlak van intelligentie zou er ook een en ander scheef zitten.

Tussen de oren

'Heel wat mensen denken dat stotteren tussen de oren zit, en dat het eigen is aan onzekere mensen', vertelt Caroline Moerenhout, logopediste en bestuurslid bij de vzw BeST (Belangengroep Stotterende Mensen) en onder meer verantwoordelijk voor sollicitatietraining. 'Maar daar is niets van aan. Stotteren is het gevolg van een neurologische timingstoornis in de aansturing van de spraakspieren. Die spieren geven te vaak dezelfde foutmelding, waardoor ze een ingezette beweging telkens opnieuw willen corrigeren. Mensen die stotteren ervaren dat als een hapering die ze niet kunnen controleren. Als ze zich te zeer bewust zijn van dat controleverlies zal die hapering zich nog nadrukkelijker manifesteren.'

De fout die sommige mensen maken, is dat ze proberen om het stotteren te camoufleren. Moerenhout: 'Daarmee bereiken ze eigenlijk net het tegenovergestelde. Ze zijn zenuwachtig omdat ze het proberen te verbergen en gaan daardoor net meer stotteren. Om die reden raden we sollicitanten altijd aan om open te zijn over hun probleem en uit te leggen wat het betekent om te stotteren. Het in je brief vermelden heeft weinig zin, maar je vertelt het wel best bij het begin van het gesprek. Veel werkgevers ervaren het trouwens als positief als je zegt dat je stottertherapie volgt.'

Op gesprek

Moerenhout begeleidt sollicitanten door hen zo goed mogelijk voor te bereiden op het gesprek. 'Stotteraars kampen niet allemaal met dezelfde moeilijkheden. Je hebt er die gemakkelijk voor een groep spreken, maar moeite hebben met een one-to-one gesprek. Het is belangrijk om de werkgever hierover te informeren. Stel dat je solliciteert naar een job waarin je vaak moet bellen, maar telefoneren is niet je sterkste kant? Vertel hem dat dit geen blijvend obstakel hoeft te zijn. Je kan immers een gerichte training volgen waardoor de angst voor het telefoneren afneemt en het stotteren vermindert. We zien in onze praktijk trouwens steeds vaker dat werkgevers het initiatief nemen om hun werknemers tijdens de werkuren therapie te laten volgen.'

Aan de hand van een rollenspel oefent Moerenhout samen met de sollicitanten het gesprek in. 'Zo zijn ze meer op hun gemak als ze naar het interview moeten. Ze hoeven niet meer zo hard na te denken over wat ze gaan zeggen, maar kunnen zich concentreren op hoe ze het zeggen. Verder bereiden we antwoorden op veelgestelde vragen voor. Zo'n veelgestelde vraag is bijvoorbeeld: som enkele positieve en negatieve eigenschappen op. We geven de sollicitanten altijd mee om stotteren als een positieve eigenschap te vermelden. Eraan werken vraagt immers heel veel doorzettingsvermogen, wilskracht en motivatie. En zeg nu zelf: welke werkgever waardeert deze eigenschappen niet?'
 

Weetjes voor werkgevers

  • De oorzaak van het stotteren ligt in een neurologisch timingprobleem. Mensen die stotteren zijn niet psychisch labiel, niet getraumatiseerd en hebben geen stressstoornis. Ze zijn even intelligent en even gemotiveerd als alle anderen.
  • Het sollicitatiegesprek geeft mogelijk een vertekend beeld. In stressvolle situaties gaan mensen die stotteren immers meer stotteren. Daar moet je als werkgever kunnen doorkijken. Er zijn ook situaties waarin mensen die stotteren, niet of nauwelijks stotteren.
  • Kijk niet weg als de sollicitant begint te stotteren, maar kijk hem bemoedigend aan en wees geduldig.
  • Mensen die stotteren hebben misschien moeite met spreken, maar dat wil niet zeggen dat ze niet goed kunnen communiceren. Ze doen vaak extra moeite om de communicatie vlot te laten verlopen en zijn doorgaans erg goede luisteraars.
  • Stel gerust vragen over het stotteren. Je moet er niet eindeloos over doorbomen, maar het getuigt van een gezonde interesse als je er iets over vraagt.

 

Elke Duprez

 

E-mailadres Caroline: caroline.moerenhout@telenet.be

stotteren.be

Gepubliceerd in