U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Collega’s met kuren

Collega’s met kuren

Collega's die in hun telefoon roepen, voortdurend te laat komen of een stinkende lunch meebrengen naar het werk. Het is maar een greep uit een waslijst aan zaken waar we ons op de werkvloer aan ergeren. Meestal houden we deze irritaties voor ons. We slikken en stikken, en hopen dat de bom niet barst. Zo ook Veerle. Ze getuigt.

Vreemd is het niet dat er irritaties ontstaan op de werkvloer. Tijdens de week zie je je collega’s en je baas vaker dan je eigen partner. Voeg daar een hoge werkdruk, een slecht management en botsende karakters aan toe en je hebt een ideaal recept voor ergernissen.

Zoemende zaag

Veerle (41) kan erover meespreken. Sinds enkele maanden deelt ze haar bureau met Karl, een nieuwe collega. Qua taken hebben ze weinig gemeen, maar ze zitten zij aan zij. En dat zorgt voor de nodige strubbelingen. Veerle vertelt: “De man ligt me niet. Zo simpel is het. Als ik moet uitleggen waarom ik hem zo vervelend vind, dan kom ik op drie zaken. Ten eerste is hij een dikke zaag. Echt! Hij klaagt over alles, vindt dat hij taken moet doen die niet zijn verantwoordelijkheid zijn, maar eist op zijn beurt wel van collega’s dat die heel flexibel zijn. Ten tweede is hij ontzettend egocentrisch. Hij verwacht dat we op elk moment alles laten vallen om naar zijn -vaak saaie- verhalen te luisteren. Maar als ik zelf iets vertel, dan moet hij altijd dringend ‘wat gaan doen’. Ten derde produceert hij de ganse dag geluid. Hij vertelt voortdurend wat hij gaat doen, wat hij heeft gedaan en hoe goed hij iets heeft gedaan. En als hij niet praat, maakt hij van die zoemende geluiden. Alsof er een vervelende mug rondom me vliegt. Zot word ik ervan!”

Veerle heeft al van alles geprobeerd om haar dagen door te komen. “Ik ben begonnen met Karl zoveel mogelijk te negeren. Zelfs als hij iets aan het vertellen is. En ik zet regelmatig een koptelefoon op. Ook heb ik de dagen waarop we werken -we werken allebei halftijds- proberen te veranderen, maar dat is niet gelukt. Af en toe zeg ik al schertsend iets over zijn gedrag en een keer heb ik echt laten voelen dat het me stoorde, maar hij reageert er niet op. Dus resten mij twee keuzes: ik spreek mijn baas hierover aan of ik probeer van bureau te veranderen. Het eerste is nogal delicaat en kan mogelijk als een boomerang in mijn gezicht terugkomen, dus focus ik me voorlopig op het tweede.”

Slim spelen

Heb jij ook een collega die het bloed vanonder je nagels haalt? Wij reiken je enkele tips aan om het voor jezelf leefbaar te houden.

  • Gebruik -zoals Veerle- humor om je collega z’n gedrag onder de aandacht te brengen. Hou het speels en luchtig.
  • Ga regelmatig aan een ander bureau zitten. Vertel je collega dat je dit doet omdat je veel werk wilt wegwerken en dit al je aandacht vraagt.
  • Speel zijn irritante kantjes uit. Heb je een collega die heel kritisch is, betrek hem dan al vroeg bij het beslissingsproces. Doordat hij betrokken is, zal hij minder kritiek leveren.
  • Voorkom bepaalde situaties. Komt die irritante collega weer jouw richting uit, verlaat dan je plaats of doe alsof je aan het telefoneren bent. Na een tijdje zal hij minder langskomen.
  • Bedank voor ongewenst advies, glimlach eens en schenk er voor de rest weinig aandacht aan. Stopzinnetjes als 'Oh, tof' of 'Weer iets dat ik weet' kunnen ook wonderen doen.
  • Wees direct -soms kan je niet anders- maar op een milde manier. Zeg iets als: ‘Ik merk dat ik het beste werk in stilte. Vandaar dat ik niet altijd reageer en af en toe ergens anders werk. Daardoor kom ik bij anderen wel eens ongeïnteresseerd over, maar dat ben ik niet.'

Hou tot slot ook in gedachten dat sterktes ook zwaktes inhouden, en elke zwakte wel een sterkte heeft. Collega’s die niet op tijd zijn, leven relaxter. Wie je onbedoelde goede raad geeft, heeft soms gelijk. En kritische types maken dat je verder mikt.

 

Elke Duprez

 

 

www.goedgevoel.be