U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Wonen en werken in Spanje

Wonen en werken in Spanje

Tom (32) werkte gedurende een lange, hete zomer als barman in L’Estartit, een kustplaatsje aan de Costa Brava dat geliefd is bij duikers. Denk je nu ook spontaan aan veelkleurige cocktails en zwijmelende meisjes die op meer uit zijn dan een drankje alleen? We peilden bij Tom of de job van barman zo romantisch is als in de film.

Tom trok drie lentes geleden naar Spanje. Hij vertelt: “Ik zag op vdab.be een vacature voor een seizoenjob en na enkele mails heen en weer was alles beklonken. ‘k Pakte snel wat zomerkleren in, kocht een boekje ‘Spaans voor dummies’ en daar begon het avontuur. Ik mocht als barman aan de slag op een camping in L’Estartit. L’Estartit is een vakantieplaatsje aan de Costa Brava, maar er is geen massatoerisme zoals in pakweg Salou of Lloret de Mar. Er is maar een handvol hotels en campings. Het dorpje is vooral geliefd bij duikers. Vlak voor de kust liggen er enkele verlaten rotsachtige eilandjes: ‘Iles de Medes’. Ze vormen een beschermd reservaat en het is er fantastisch om te duiken!

Cafe carajillo

Ik vond mijn nieuwe baan echt leuk. Ten eerste moest ik ’s morgens nooit vroeg beginnen. Ik stond pas tegen 11 uur achter de bar en 's avonds was ik om een uur of één al klaar met werken. Regelmatig begon ik zelfs pas om 16 uur te werken. Dan had ik nog tijd om te relaxen op het strand of om te gaan joggen langs de zee. Maar het allerleukste vond ik het contact met de mensen. Doordat ik op een toeristische plek werkte, kwam ik met veel nationaliteiten in aanraking: Belgen, Nederlanders, Duitsers, Fransen, Engelsen… En zelfs de lokale bevolking kwam af en toe naar de camping voor een drankje.

Of ik ook cocktails moest shaken? Ja, vooral Cuba Libre en Mojito. ‘k Vond dit tof om te doen, maar op drukke momenten was het wel stressen. Andere populaire drankjes in onze bar waren cafe solo (een soort espresso), cafe carajillo (een espresso met een shot likeur erin) en Spaans bier. We verkochten trouwens ook Belgisch bier, vooral Leffe. De vaten bier stonden onder de toog. Als zo’n vat leeg was, moesten we het over de grond rollen tot in de keuken en dan een nieuw vat door het café rollen. Dat vonden de mensen grappig.

Op rustige namiddagen, gebeurde het geregeld dat klanten hun hart bij me uitstortten. Ik voelde me dan een soort psycholoog. Mannen klaagden over hun echtgenote, meisjes vertelden over hun mislukte vakantieliefde, onzekere jongeren vroegen me hoe ze de partner van hun dromen konden versieren… En ja, soms was ik zelf het voorwerp van interesse. Laat ons zeggen dat ik geregeld een uitnodiging kreeg om ’s nachts de zee in te duiken.

Weggeblazen tent

Er waren ook mindere kanten aan mijn job. Ik had af en toe vervelende klanten. Zatte mensen bijvoorbeeld die hun rekening niet wilden betalen omdat ze niet geloofden dat ze al zoveel gedronken hadden. Verder vond ik het moeilijk om niet elke nacht op te stap te gaan. Dat was verleidelijk omdat ik zoveel leuke mensen ontmoette en in een vakantiestemming was. Maar ik merkte al snel dat dit tot oververmoeidheid leidde en een lege bankrekening.

Tot slot zaten de weersomstandigheden niet altijd mee. Ik woonde op de camping in een caravan. Als het hevig stormde, moest ik mijn voortent en alles wat erin lag gaan zoeken op het terrein. En als ik ‘s middags een dutje deed, werd ik badend in het zweet wakker. Ik had geen airco, enkel een kleine ventilator. Op zulke momenten droomde ik toch even van een koele Belgische zomer.”

 

E-mail: tommy_c01@hotmail.com

 

Barbara Peirs

 

  • Wil jij ook getuigen over je ervaring in het buitenland? Mail naar de redactie.

  • Lees meer artikels over wonen en werken in het buitenland.