U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Leven met lef

Je job opzeggen, een presentatie geven voor een volle vergaderzaal, in je eentje op vakantie gaan… Vaak missen we net dat beetje moed om de dingen te doen die we graag zouden willen. En staan we jaloers aan de zijlijn te kijken als anderen het wél doen. Maar, dat hoeft niet zo te zijn! Wij begeleiden je in vijf stappen naar meer lef.

Stap 1: maak komaf met verlammende gedachten

Wie lef heeft, durft een risico te nemen. Het risico dat anderen je misschien maar raar vinden, het risico op lichamelijk letsel, het risico om teleurgesteld in jezelf te geraken... Durf je dat risico niet nemen, dan heeft dat heel vaak te maken met verlammende gedachten en angsten als: ‘Ik kan dit niet’ of ‘Ik durf dit niet’. Vraag is dus: hoe maak je komaf met die gedachten en angsten?

Door je te realiseren dat ze niet kloppen. En dat doe je door heel precies na te gaan welke gedachten je tegenhouden. Vervolgens ga je ze toetsen, alsof ze voor de rechtbank komen. Zijn er argumenten voor of tegen te noemen, en welk bewijs is daarvoor? Welk bewijs is er bijvoorbeeld te vinden voor de gedachte dat anderen je raar of dom vinden als je niet uit je woorden komt?

Stap 2: dump je perfectionisme

Een van de grootste vijanden van lef is perfectionisme. Je legt de lat zo hoog dat je pas tevreden bent als het resultaat perfect is. En als je denkt dat dat perfecte resultaat niet haalbaar is, doe je het maar niet. Vraag is dus: hoe omzeil je je perfectionisme?

Door je doel te veranderen. Bijvoorbeeld: niet langer ‘de perfecte presentatie geven’, maar ‘je boodschap overbrengen aan het publiek’, of ‘leren iets voor een groep te zeggen’.

Stap 3: vergroot je zelfvertrouwen

Hoe groter je zelfvertrouwen, hoe groter je veerkracht, en hoe sneller je kunt herstellen na tegenslag. Het kom eigenlijk neer op risicospreiding: je laat je zelfbeeld op zoveel mogelijk pijlers steunen, zodat het stevig staat en niet meteen in elkaar stort als één ding minder lekker loopt. Vraag is dus: hoe creëer je meer zelfvertrouwen?

Door een tijdje al je positieve ervaringen van de dag op te schrijven. Dat klinkt simpel, maar we vergeten het vaak. Letten op positieve ervaringen en alles wat goed gaat, maakt dat je je beter bewust wordt van al je mogelijkheden, en geeft een stevige basis om nieuwe risico’s aan te durven.

Stap 4: accepteer je angst

Mensen zijn gewend geraakt aan de kortetermijnvoordelen van het vermijden. Wanneer een collega aanbiedt om die presentatie te doen, voel je je gegarandeerd opgelucht. En precies dat gevoel van opluchting is funest voor lef. We leren zo namelijk dat weglopen en vermijden bijzonder doeltreffend is om onze angst te verminderen. Ten minste, op korte termijn. Op lange termijn heeft vermijden twee grote nadelen. Ten eerste blijf je in de toekomst even bang voor presentaties, omdat je jezelf de kans niet hebt gegeven om te merken dat het misschien helemaal zo eng niet is. Ten tweede zorgt je vermijdgedrag ervoor dat je het presenteren niet kan oefenen, en er dus ook niet beter in kan worden. Vraag is dus: hoe kijk je verder dan de korte termijn en accepteer je je angst?

Door te oefenen. Zo kan je de presentatie als eens doen voor je partner of enkele vertrouwde collega’s. Als je veel oefent, merk je dat een keer de mist in gaan niet zo erg is. Dat je een fout zelf kunt corrigeren, of dat zelfs niemand gemerkt heeft dat je een fout hebt gemaakt. Door het te doen, verminder je je angst.

Stap 5: wees mild voor jezelf

Daar sta je dan in de rij voor een parachutesprong. ‘Ik wil weg!’ roept het stemmetje in je hoofd. Op zulke momenten ben je vaak hard voor jezelf. ‘Kom op, lafaard, zo lukt het nooit’, mompel je. Dat doe je om jezelf aan te moedigen. Alleen werkt het zo niet. Je durft veel meer, en doorstaat moeilijke momenten beter, als je wat aardiger bent voor jezelf. Vraag is dus: hoe word je mild voor jezelf?

Door je een warm, zorgzaam en meelevend persoon voor te stellen. Iemand met wijsheid en kracht. Probeer dit beeld zo levendig mogelijk te houden. Stel jezelf vervolgens voor dat die persoon bij je is wanneer je iets engs gaat doen. Bedenk wat hij zou zeggen om je te troosten en aan te moedigen.
 

Lefgozer Noor (39) ging in haar eentje op fietsvakantie naar Nieuw-Zeeland

Als tiener las ik ooit een artikel over de Maori’s. Vanaf dan had ik maar één droom meer: een reis naar Nieuw-Zeeland, het liefst met de fiets. Probleem was dat ik in de jaren nadien niemand ontmoette die tijd en geld had om naar Nieuw-Zeeland te gaan. Laat staan om dit met de fiets te doen.

Op een bepaald moment verloor ik mijn job. Ik kreeg een serieuze ontslagbonus en had tijd zat. Het ideale moment om mijn droom te realiseren! Maar met wie? Via reizigers- en trekkerssites heb ik een poging gedaan om een reisgezel te zoeken, maar de ene vertrok onmiddellijk, de andere ging met de bus, enzovoort. Na enkele weken zoeken, heb ik de knoop doorgehakt en een ticket gekocht voor twee maanden Nieuw-Zeeland. Een opluchting, maar ook het begin van een zenuwslopende periode…

Ik had nog een maand om me voor te bereiden: ik moest de route nog uitstippelen, een stevige trekfiets kopen en lichtgewicht materiaal aanschaffen (tent, slaapzak, slaapmat, fietszakken, vuurtje…). Het was een vreselijke maand, vol onzekerheid over wat er zou komen. Helemaal alleen in een onbekend land, en dat twee maanden lang. ’s Nachts werd ik geplaagd door verschrikkelijke nachtmerries.

Uiteindelijk is het een prachtreis geworden. Ik heb tientallen interessante mensen ontmoet, waaronder enkele echte soulmates. En ik ben er volledig tot rust gekomen. Je leven wordt herleid tot enkele basics: zorgen voor eten en drinken en ’s avonds een plek om te slapen. Heerlijk!

Sindsdien ben ik nooit meer alleen op vakantie geweest, maar het ‘alleen reizen’ zal me nooit meer tegenhouden. Idem voor onbekende verre gebieden. Ik kan iedereen een (reis)ervaring als deze aanraden.

Spijtig genoeg heeft het me geen expert gemaakt in het departement “lef”. Op persoonlijk en professioneel vlak kan ik nog veel leren. Ik vraag me af of ik weer een drastische verandering nodig heb om nieuwe dromen te realiseren? Ik zou beter moeten weten. <lacht>

 

Elke Duprez

 

www.psychologiemagazine.nl