U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Welkom terug

Hoe langer een zieke werknemer afwezig is van het werk, hoe kleiner de kans dat hij ooit nog terugkeert naar de werkvloer. Dat is geen goede zaak: niet voor de werknemer, en niet voor het bedrijf. Ook VDAB heeft hiermee af te rekenen. Daarom maakt onze organisatie sinds eind februari werk van een heus ‘re-integratiebeleid’. Tekst en uitleg.

Uit onderzoek blijkt dat werknemers die drie tot zes maanden afwezig zijn wegens ziekte, minder dan 50% kans hebben om ooit nog terug te keren naar het werk. Zijn ze één jaar of langer thuis? Dan verkleint die kans tot 20%.

“Vaak zijn de drempels om terug te keren niet van medische of fysieke aard”, zegt HR-medewerker Sofie Van Trappen. “Ze hebben vooral angst om niet meer mee te kunnen op het werk. Na de moeilijke ziekteperiode hebben ze te weinig zelfvertrouwen om zich weer op de werkvloer te lanceren”.

En daar wil VDAB met zijn kersvers re-integratiebeleid een mouw aan passen. Sofie stond mee aan de wieg van dit project, en legt uit hoe het precies in zijn werk gaat.

Ondersteuning

Sofie: “Vorig jaar leidden we 25 re-integratiebegeleiders op. Dit zijn VDAB’ers die de rol van re-integratiebegeleider opnemen naast hun gewone taak. Zij zoeken sinds eind februari contact met elke collega die langdurig afwezig is.”

Dat contact begint met een brief, na vier weken afwezigheid. Daarin stelt de re-integratiebegeleider zichzelf voor, en legt hij uit wat de bedoeling is: de afwezige collega begeleiden om zijn terugkeer naar het werk te vergemakkelijken.

Sofie: “Een week later volgt een eerste telefonisch gesprek. Daarin kan de afwezige collega aangeven of hij de begeleiding al dan niet wenst. Dat vrijblijvende karakter is zeer belangrijk. We willen namelijk echt ondersteunen. Niet controleren, of onder druk zetten om snel weer aan het werk te gaan.”

Hoe gaat het ermee?

Als de collega met de re-integratiebegeleider in zee wil gaan, volgen er enkele gesprekken. Hierin:

  • informeert de begeleider naar de gezondheid van de afwezige collega,
  • polst hij of de medewerker zich al klaar voelt om opnieuw te werken, en
  • bekijkt hij welke voorwaarden de terugkeer naar het werk kunnen vergemakkelijken

Die gesprekken zijn een win voor beide partijen: de werkgever blijft op de hoogte van de toestand van de medewerker, en de medewerker blijft niet passief aan de zijlijn staan. Hij denkt bewust na over zijn terugkeer naar de werkvloer, en krijgt de kans om de drempels die hij over moet, kenbaar te maken.

Drempelvrees

Sofie: “Die drempels zijn heel divers, afhankelijk van de situatie en de betrokken partijen. Sommige medewerkers kunnen na hun ziekte bijvoorbeeld bepaalde taken niet meer uitvoeren, voor anderen is de vermoeiende pendelweg een probleem, voor nog anderen staat een conflict met collega’s of een leidinggevende een terugkeer in de weg…

Eens de drempels duidelijk zijn, kan de re-integratiebegeleider op zoek naar oplossingen op maat van de afwezige collega. Dat kan een tijdelijke wijziging in het takenpakket zijn, een regeling rond thuiswerk, deeltijds werk of een overplaatsing naar een andere regio… Alle mogelijkheden worden bekeken en besproken met de leidinggevende of HR-afdeling.

Dat alles gebeurt steeds met een duidelijk doel voor ogen: ervoor zorgen dat de collega zijn vroegere job -met bijbehorend arbeidsregime- op termijn weer volledig kan opnemen.”

Mooie start

Cijfers over resultaten van dit kersverse re-integratiebeleid zijn er nog niet. Daarvoor is het nog even wachten. Wel is vandaag al duidelijk dat de meeste reacties positief zijn.

Sofie: “Bijna alle langdurig afwezigen die we sinds februari aanschreven, gaan in op het aanbod om begeleid te worden. Dat is erg bemoedigend, en een bewijs dat het re-integratiebeleid geapprecieerd wordt.”

 

digitalcommons.edu

markmagazine.be

 

Ingrid Van Wanzeele

Gepubliceerd in