U bent hier

Solliciteren onder je niveau

Overweeg je om te reageren op een vacature waarvoor je overgekwalificeerd bent omwille van je studies of ervaring? We geven zes gouden regels om met succes onder je niveau te solliciteren.

Besef goed waarom je het doet

Zorg ervoor dat het voor jezelf heel duidelijk is waarom je een job wil doen die een stap lager is qua vereiste studies of ervaring. Zo verkleint de kans dat je achteraf spijt krijgt. Er zijn vier goede redenen om onder je niveau te solliciteren:

  • Je wil ervaring opdoen.
  • Je wil binnen geraken bij het bedrijf van je dromen.
  • Je kan je veeleisende baan niet meer aan en wil een minder stresserende job.
  • Je wil een job met minder werkuren en dichter bij huis.

Stel een bescheiden cv op

Beslis je om onder je niveau te solliciteren? Stel dan een bescheiden cv op zodat je de werkgevers niet afschrikt. Enkele tips:

  • Plaats je studies niet bovenaan op je cv, maar onderaan. Zo vallen ze minder op.
  • Vermeld de extra opleidingen die je deed enkel als ze relevant zijn voor de job en weid er niet over uit.
  • Som al je vroegere jobs op, maar vermeld enkel die taken die relevant zijn voor de baan waarnaar je solliciteert.
  • Hadden je studies, jobs of opleidingen gewichtige, Engelstalige functienamen? Zoek een minder hoogdravend Nederlandstalig alternatief.

Vertel een overtuigend verhaal

Word je uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek? Dan zal de werkgever je gegarandeerd vragen waarom je een job kiest waarvoor je overgekwalificeerd bent. Bedenk op voorhand hoe je dit op een overtuigende manier kan uitleggen. Je kan deze uitleg ook verwerken in je sollicitatiebrief. We geven enkele voorbeelden.

  • Wil je een andere richting uit en ervaring opdoen?
    Zeg bijvoorbeeld: “Ik weet dat het absurd lijkt: ik heb rechten gestudeerd en solliciteer voor een job als verkoopster in een bloemenwinkel. Voor mij is dit echter heel logisch: ik heb mijn hart verloren aan bloemen en droom er al jaren van om een eigen bloemenzaak uit de grond te stampen. Ik besef echter dat ik nog heel veel te leren heb en daarom zou ik erg graag bij jullie aan de slag gaan. Ik ben supergemotiveerd en zal het beste van mezelf geven.”
  • Ben je pas afgestudeerd en wil je ervaring opdoen?
    Zeg bijvoorbeeld: “Het is mijn ultieme wens om ooit aan de slag te gaan als HR-manager. Tijdens mijn studies bedrijfspsychologie heb ik veel boeiende zaken geleerd, maar ik mis praktische ervaring. Daarom lijkt het me ideaal om eerst enkele jaren als HR-assistent te werken.”
  • Wil je binnen geraken bij je droombedrijf?
    Zeg bijvoorbeeld: “Ik heb er altijd al van gedroomd om bij Ikea te werken. Toen ik zag dat er een vacature was heb ik geen seconde getwijfeld. Ik zie deze job als een goede start om mijn ambities te bereiken en verder door te groeien binnen Ikea.”
  • Kan je je veeleisende baan niet meer aan?
    Zeg bijvoorbeeld: “'Een functie waarin ik concrete dingen kan doen, zoals teksten schrijven, ligt me beter dan een leidinggevende functie. Ik houd ervan om een duidelijke welomlijnde opdracht te krijgen en iets tastbaars te creëren.”
  • Wil je een job met minder werkuren en dichter bij huis?
    Zeg bijvoorbeeld: “Ik besef dat deze job qua inhoud en loon een stap terug is, maar dit is voor mij geen punt. Ik ga mijn werk beter kunnen combineren met mijn privéleven, en dit is onbetaalbaar voor me!”

Zeg dat je gaat blijven

De kans is groot dat de werkgever je tijdens het gesprek gaat vragen hoelang je deze baan wil blijven doen. Doordat je overgekwalificeerd bent, heeft hij schrik dat je gaat vertrekken als je een beter aanbod krijgt. Plan je om na verloop van tijd te vertrekken? Beloof dan dat je een bepaalde periode gaat blijven. Zeg bijvoorbeeld: “Ik engageer me om deze projecten af te werken. Daarom wil ik minstens een jaar blijven.” Is het je bedoeling om door te groeien binnen het bedrijf. Leg uit dat dit je ambitie is, maar beklemtoon dat je dit op langere termijn ziet.

Zet je motivatie voor de job in de verf

Aangezien je overgekwalificeerd bent, vreest de werkgever dat je de job niet uitdagend genoeg zal vinden en dat je er na een tijd gaat op uitgekeken raken. Speel hierop in en bedenk op voorhand een antwoord op deze twee vragen:

  • Welke aspecten vind je boeiend aan de job en waarom?
  • Waarom ga je deze job ook nog boeiend vinden na verloop van tijd?

Daarnaast is hij bang dat je bepaalde aspecten van de job niet gaat willen doen omdat je daar ‘te goed’ voor bent. Beklemtoon tijdens het gesprek dat je je voor 100% gaat inzetten en dat dit betekent dat je alle taken met evenveel inzet gaat doen, ook de minder uitdagende.

Leg uit dat je genoegen neemt met minder loon

Een andere schrik van de werkgever is dat je een te hoog salaris verwacht. Komt het onderwerp geld ter sprake, stel hem dan gerust. Maak hem duidelijk dat je weet dat je een stap terug zal moeten zetten op het vlak van loon, en dat dit voor jou niet belangrijk is. Verwijs opnieuw naar de reden waarom je onder je niveau solliciteert.
 

Hulp nodig?

 

Dit artikel werd geschreven in samenwerking met Joke Bosch, jobcoach bij VDAB.

 

Barbara Peirs

Gepubliceerd in augustus 2016

Reageer

Je e-mailadres wordt niet getoond op de website.

Reacties

Wel "grappig", dit artikel. Zit men te klagen over het tekort aan hooggeschoolden, plaatsen ze een artikel over hoe je onder je niveau moet solliciteren. Vergeten even te melden dat er ook velen zijn die onder hun niveau MOETEN werken, omdat werkgevers niet willen betalen voor hooggeschoolden en je niet in aanmerking komt voor een of andere premie. Ze willen hooggeschoolden aan de prijs van een middelbaar geschoolde of ongeschoolde. Ze verwachten 200% inzet voor een minimumloontje waar je je bij afvraagt waarom je eigenlijk gestudeerd hebt. Een 38u week die werkelijk 50+ uren omvat en verwachten dat je presteert onder datzelfde minimumloon (= onbetaalde overuren). Hunzelf een dik loontje uitschrijven en terwijl klagen over loonkosten. 't Zijn niet de sollicitanten/werknemers die onrealistische verwachtingen hebben, maar de werkgevers!
Nu de pensioengerechte leeftijd is opgetrokken, vraag ik me (en waarschijnlijk veel andere werkenden) zich af hoe je die leeftijd wel en gezond kunt bereiken. Stress en vele werkuren zijn zeer belastend, en zeker naarmate je ouder wordt. Ik ben er nu 55 en ben ook op zoek naar een minder belastend werk met meer balans tussen werk en gezin. Demotie is reeds goed gekend in de Scandinavische landen. Hier is het nog meer taboe en werkgevers staan daar niet zo positief tegenover. Natuurlijk moet je voldoende inkomen kunnen krijgen, anders hou je het niet vol. Maar met z'n allen blijven doordraven aan een verslindend tempo tot hoge leeftijd, is vragen om grote sociale problemen. Demotie, of werken onder je huidig niveau, kan werken; maar dan moet dit ook aanvaard worden door werkgevers en jongere werknemers. Het moet als een volwaardig werk worden aanzien en beloond.
Ik vind dit artikel zeer goed. Ikzelf besliste 5 jr geleden niet alleen om ondergekwalificeerd werk aan te nemen maar ook van sector te veranderen. Dit na 1 serieuze burnout. Soms moet ik me her-motiveren door me te herinneren dat ik deze job koos om zo weinig mogelijk stress te beleven. Ik heb ook 1 bijkomende functie die me echt boeit.
Ik heb ooit hierover een opmerking gekregen op een jobbeurs dat je altijd en overal je niveau moeten proberen op te trekken. Ik heb ook veel interimjobs gedaan onder mijn niveau. Het is een feit: met de huidige economische crisis, inflatie ect is dit minder aangewezen. Je moet niet werken alleen voor het geld wordt gezegd. De harde realiteit is dat je heel veel veel geld nodig hebt om te overleven.
Dag Ria, Ik ben het, jammer genoeg, met je eens. Jouw laatste zin is wel keiharde realiteit. Ik ben een alleenstaande mama en ik heb mezelf best wel een heel hoog niveau bij elkaar gewerkt, maar als ik nu zie dat een gewoon, deftig loon, nog niet volstaat om rond te komen elke maand, dan zakt de moed inderdaad wel in mijn schoenen. Ik heb altijd gezegd dat ik wilde werken om te leven en niet omgekeerd, maar op dit eigenste moment bevind ik me dus wel in die verkeerde positie. En echt gelukkig word je daar niet van.