U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Wonen en werken in IJsland

"Toen ik in december 1999 voor het eerst voet zette op IJslandse bodem, was ik gekleed alsof ik naar de Noordpool ging. Twee vesten, een muts, handschoenen en een sjaal. Eens ik de luchthaven van Reykjavik uit was, zweette ik me kapot. Het regende en het was warm. En het was pikdonker, om drie uur in de namiddag."

Koen (32): "Wat ik er deed? Ik reisde de liefde achterna. Drie maanden ervoor had ik in Spanje Silla leren kennen –intussen mijn vrouw. De bedoeling was er om te blijven en een job te zoeken. Ik zocht werk in de toeristische sector, maar dat is schaars in de wintermaanden. IJsland was zo verschrikkelijk duur dat ik na twee maanden noodgedwongen terug naar België reisde. Maar ik miste Silla enorm. In maart 2000 voer ik met het containerschip waarvan Silla's vader kapitein was, terug naar IJsland. Na een tocht van 5 dagen kwam ik aan in de haven van Reykjavik met zowat heel mijn hebben en houden. Sinds die dag woon ik hier.

Intussen werk ik voor een reisbureau dat gespecialiseerd is in de organisatie van avontuurlijke reizen. We werken met 6 vaste krachten, maar in de zomer stellen we 60 tot 70 extra mensen tewerk. In de winter bereid ik het zomerseizoen voor en onderhoud ik de website. Tijdens de zomermaanden ben ik verantwoordelijk voor het materiaal en eten dat de groepen meenemen. Dat gaat van tenten, borden, bestek tot spaghetti, kruiden, en erwtjes in blik. In de zomermaanden werk ik 12 uur per dag, 7 dagen op 7, maar buiten het hoogseizoen is het heerlijk kalm. Dan heb ik tijd genoeg om naar België af te zakken.

Dertien kerstmannen

Niettegenstaande de noordelijke ligging van IJsland, vind ik dat de mañana-mentaliteit van het zuiden hier sterk aanwezig is. Is iets vandaag niet gedaan, dan gebeurt het morgen of overmorgen wel. Als ik dringend de bevestiging van een reservatie nodig heb, is dit flink vervelend. Positief is dan weer dat een IJslander altijd klaarstaat om voor je in de bres te springen. Ik spreek nu redelijk vlot IJslands en ben ook goed ingeburgerd. Dat ik mijn Bourgondische natuur opzij heb moeten schuiven, was voor mij de grootste aanpassing. In België ging ik vaak op restaurant, maar hier is uit eten gaan duur, vooral als je van een flesje wijn bij de maaltijd houdt. De alcoholprijzen swingen uit de pan. Voor Belgische biertjes betaal je makkelijk drie keer meer dan in België.

IJsland kent veel tradities. Vooral op culinair vlak. Zo heb je in de maand februari de maand van Thor. Tijdens die maand wordt alles van het schaap gegeten. Van de teelballen tot de kop. Op Aswoensdag heb je dan weer Springidagur. Wat zoveel betekent als "eten tot je niet meer kunt". Op het menu staat dan saltkjöt met rofu (een soort biet) en aardappelen. De kerstperiode is ook bijzonder: ze hebben hier niet minder dan 13 kerstmannen. 13 dagen voor Kerstmis komt er elke dag eentje langs. De kinderen plaatsen hun schoen aan het raam. Zijn ze die dag braaf geweest, dan steekt er een klein cadeautje in. Waren ze stout, dan ligt er een aardappel in.

Toeristen die in de winter voor een weekend naar IJsland komen om het noorderlicht te zien, keren vaak met lede ogen huiswaarts. Het weer moet immers perfect zijn: geen wolken en vriestemperaturen. Maar als je in IJsland woont, krijg je het vaak genoeg te zien. En je moet er niet eens je tuin voor uit. Fantastisch toch."

 

Koen is in IJsland verantwoordelijke van Vlamingen in de wereld (www.viw.be).
E-mail Koen: koensilla@internet.is

 

Elke Duprez

 

  • Wil jij ook getuigen over je ervaring in het buitenland? Mail naar de redactie.

  • Lees meer getuigenissen over wonen en werken in het buitenland.