U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Wonen en werken in Engeland

Elke (23) is een anglofiel. Om een voor zichzelf onverklaarbare reden voelt ze zich al heel haar leven aangetrokken tot de UK. Het lag dan ook voor de hand dat ze er haar geluk zou beproeven. "Toen ik er aankwam was ik overweldigd én daalde er een immense rust over me neer. Dit had ik nog nooit meegemaakt. Ik was thuis."

"Enkele jaren geleden verloor ik als jonge arbeidster mijn job. Als ik er nu naar terugkijk: de kans van m'n leven. Ik schreef me in voor een VDAB-cursus boekhouden en deed een gooi naar een buitenlandse stage. Groot was m'n vreugde toen bleek dat ik was geselecteerd om naar Portsmouth te gaan. Na de stage ben ik gebleven. Ik nam een job aan als keukenhulp -er moest toch een minimum aan geld binnenkomen- en besloot het een jaartje te proberen. Ik heb geluk gehad. Enkele maanden later kon ik beginnen als Nederlandstalige hulp in de boekhouding bij een grote multinational.

In de rij

Intussen woon en werk ik ruim 2 jaar in de UK, volledig aangepast aan de Engelse normen en waarden. Ik werk met gemak tot 19 uur 's avonds. Vrijdagavond na het werk ga ik naar de pub met m'n collega's. Tijdens de vorige wereldbeker supporterde ik mee voor het Engelse team. En ik sta netjes in de rij mijn beurt af te wachten.

De Times lees ik met plezier en BBC 1 staat ’s ochtends op terwijl ik me klaarmaak om me in de dagelijkse files te storten. De verkeersboetes zijn hier hoog en de kans dat je je rijbewijs verliest is groot, maar een alternatief is er niet echt. Openbaar vervoer is superduur. Een retourtje komt voordeliger uit dan een enkele rit, zelfs als je maar een enkele rit moet doen.

Nationale helden

Jamie Oliver en Gordon Ramsey (twee bekende tv-koks) zijn nationale helden, maar ga je naar de supermarkt, dan zie je winkelkar na winkelkar volgeladen met gemaksvoedsel. Koken? Opwarmen, bedoel je! Buiten aardappelen, broccoli, prei, wortelen en uien vind je amper verse groenten, en ook het aanbod van vis en vlees is heel beperkt. Organisch voedsel is dan weer erg in. Zo erg zelfs, dat sommige boeren webcams hebben geïnstalleerd zodat je kan zien dat het vlees op een diervriendelijke en organische wijze wordt gekweekt.

Verder zijn de Engelsen erg politiek correct, bijna op het absurde af. Vorig jaar werd in heel wat scholen het traditionele kerststuk afgevoerd om de andersgelovigen niet tegen de borst te stuiten. En de overheidsdiensten zijn nog trager dan in België. <lacht>

Hoe korter, hoe beter

Als een Engelsman drinkt, dan drinkt hij. De pubs sluiten nu al wat later dan 23 uur, maar het merendeel is vaak nog voor 22 uur dronken. Qua uitgaanskleding is er voor vrouwen maar 1 regel: hoe korter, hoe beter. Zelfs bij min 5, lopen de vrouwen nog over de straat in een kort rokje, topje met spaghettibandjes en open sandaaltjes. Wist je trouwens dat clubs enkel tijdens de kerstperiode een vestiaire openen? Breng je voor en na die tijd een jas mee, dan is de kans groot dat je zelfs niet wordt binnengelaten.

Hoe de toekomst er zal uitzien weet ik niet. Wellicht blijf ik niet voor altijd in de UK. Waar ik dan wel terechtkom? Geen idee, dat zien we nog wel. Eén ding staat vast: in België zul je me niet zo gauw terug zien. Daarvoor kriebelt de reismicrobe nog veel te hard!"

 

E-mail Elke: ehm@bang-olufsen.dk

 

Elke Duprez

 

  • Wil jij ook getuigen over je ervaring in het buitenland? Mail naar de redactie.

  • Lees meer getuigenissen over wonen en werken in het buitenland.