U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Wonen en werken in Tsjechië

Innes (27) trok naar Praag om er een cursus te volgen. Dat viel zo mee dat ze er maar meteen een job zocht ook. Erg moeilijk was dat niet. Na twee dagen had ze prijs. Intussen denkt ze niet meer aan terugkomen. Zelfs al telt haar maandloon nog niet de helft van wat ze verdiende in België, en hebben de Tsjechen absoluut geen tafelmanieren.

"Ik zat op een gegeven moment met een dubbel gevoel. Ik was m'n leven in België beu en snakte naar een nieuw avontuur, maar ik hield ontzettend veel van m'n job als leerkracht. Zo kwam ik terecht bij de TEFL-cursus. Die staat voor Teaching English as a Foreign Language. Heb je daarvan een certificaat, dan kan je overal ter wereld Engels onderwijzen. In augustus 2005 trok ik met een bang hartje naar Praag, waar ik gedurende 4 weken een intensieve TEFL-cursus zou volgen.

Lage lonen

Ik kende Tsjechië -laat staan Praag- helemaal niet. Ik was dan ook aangenaam verrast. Het is een ronduit prachtige stad! Buiten de cursus had ik weinig concrete plannen, maar m'n besluit stond snel vast: ik wilde blijven. Na de lessen begon de zoektocht naar werk. Nu ja, zoektocht… na amper 2 dagen mocht ik beginnen in de grootste privé talenschool van Praag. Veel verdien ik niet. Het gemiddelde loon van een Tsjech ligt erg laag, ongeveer 400 euro bruto per maand. Ik verdien iets meer. Het is net genoeg om van te leven. Levensmiddelen zijn natuurlijk wel goedkoper dan in België, maar kleding, cd's enz. zijn dan weer duurder.

Wat in het begin erg moeilijk was, was het feit dat ik de taal niet sprak. Gelukkig spreken de meeste Tsjechen wel Engels. Intussen lukt het al aardig. Ik kijk naar de Tsjechische tv-zenders, luister naar de Tsjechische radio en lees de Tsjechische kranten. Het gevolg van deze intense onderdompeling is dat ik m'n Nederlands aan het verliezen ben!

Dood of levend

De Tsjechen zijn vriendelijke, hardwerkende mensen. De winkels zijn bijna continu open: 7 dagen op 7, van 7u 's morgens tot middernacht. Minder geslaagd zijn hun tafelmanieren: je krijgt je eten zelden gelijktijdig. En heb je gedaan met je maaltijd, dan wordt er afgeruimd, zelfs al is je tafelgenoot nog maar net begonnen.

Het eten zelf is lekker, maar redelijk vettig. Een typisch Tsjechisch gerecht is goulash met dumplings (deegbolletjes). Met Kerstmis eten ze voornamelijk karper. De weken ervoor zie je die in grote tonnen aan de kerststalletjes rondzwemmen. Je kan ze er ook kopen, dood of levend. Tsjechisch bier is lekker en populair. Verder drinken ze veel Slivovice. Als je ziek bent, krijg je van de dokter geen medicatie, maar de raad om voor het slapengaan een shot Slivovice te drinken.

Slagen en verbranden

Tsjechië is geen religieus land- iedereen is hier atheïst- maar ze besteden veel aandacht aan tradities en feestdagen. Zo is het met Pasen de gewoonte dat de mannen de vrouwen symbolisch slaan om hen "mooi te maken". Nadien geven de vrouwen de mannen een shot Slivovice en in de namiddag mogen de vrouwen dan een emmer water over de mannen gooien. Ook ik ontsnap er niet aan. Die dag word ik symbolisch geslagen door mijn studenten. Heel speciaal!

Op 30 april vieren ze "de verbranding van de heksen". In de vroege namiddag is er een heksenprocessie. Daarna gaat iedereen naar het park. Er wordt gezongen, gedanst, bier gedronken, en worst gegeten. Wanneer het 's avonds donker is, steken ze de brandstapel aan en wordt er een houten heks verbrand. Dit symboliseert het begin van de lente.

Ik kan me niet voorstellen dat ik terug naar België kom. Praag is een fantastische stad waar elke dag wel iets nieuws te beleven valt. De moeite waard om te bezoeken. Niet overtuigd? Ik zal met plezier voor gids spelen. M'n Nederlands poets ik tegen dan wel op." <lacht>

 

E-mail Innes: ineske@hotmail.com

 

Elke Duprez

 

  • Wil jij ook getuigen over je ervaring in het buitenland? Mail naar de redactie.

  • Lees meer getuigenissen over wonen en werken in het buitenland.

    Gepubliceerd in november 2006