U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Wonen en werken in Bahrein

Het idee om te migreren leefde al een paar jaar bij Els (24). Evident was dat ze richting Midden-Oosten zou gaan, gezien haar fascinatie voor de Arabische cultuur. Na wat zoekwerk viel de keuze op Bahrein. Ze boekte een heen-en-terugvlucht, maar al gauw belandde haar ticket Bahrein-Brussel in de vuilnisbak. Intussen woont ze er 7 maanden.

"Wie Golfregio zegt, denkt meteen aan Dubai, waardoor het cliché ontstaan is dat het leven in de Perzische Golf zeer verwesterd is, en "hetzelfde als bij ons". Ook in Bahrein lijkt dit op het eerste gezicht zo. Er zijn inderdaad tal van wolkenkrabbers en je vindt hier ook filialen van McDonald's. Maar wie iets verder kijkt, merkt wel degelijk dat er grote verschillen zijn. In ziekenhuizen en banken zijn er aparte loketten voor mannen en vrouwen. Jongens en meisjes gaan zelden samen op stap. Ga je "onthullend" gekleed, dan zorgt dat gegarandeerd voor starende blikken. En wil je alcohol kopen, dan moet je 'via via' te weten komen waar je die kan krijgen, ondanks het feit dat drank legaal is.

Mijn zoektocht naar een job liep in het begin niet van een leien dakje. Als pas afgestudeerde, zonder werkervaring en met een diploma archeologie kreeg ik óf het deksel op de neus óf enkel aanbiedingen tegen een onmogelijk laag salaris. Tot ik uiteindelijk een bedrijf vond dat bereid was mij een kans te geven. Ik sta in een jachtclub achter de receptie, geef rondleidingen, organiseer bootfeestjes, … Mijn contract is geldig voor een jaar, maar wordt wellicht verlengd. Is dit niet het geval, dan zoek ik een andere job.

Goedkope luxe

Wat ik fantastisch vind aan Bahrein is het multiculturalisme: slechts een fractie van de bevolking is lokaal, de rest komt uit alle hoeken van de wereld, van IJsland tot Nicaragua. Toch zijn er relatief weinig problemen met migranten. Dit is te danken aan de consequente migratiepolitiek: wie niet werkt moet buiten, ongeacht z'n nationaliteit. Nog een niet te evenaren pluspunt is de legendarische gastvrijheid van de Bahreini's. Als gast word je enorm in de watten gelegd. Ook aan mannelijke aandacht kom je niets te kort. In het begin even wennen, maar als je er op de juiste manier mee omgaat, is het eerder leuk dan storend. <lacht>

In Bahrein kan je relatief goedkoop een luxueus leven leiden, aangezien er nauwelijks taksen zijn op huizen, auto's enz. Een vriend had onlangs een boete voor overdreven snelheid (20 km per uur te snel) en moest hiervoor slechts 5 Bahreinse Dinar (equivalent van 10 euro) betalen. Een verkeersongeluk met enkel blikschade wordt letterlijk in 5 minuten geregeld. Tot voor kort was er geen taks voor expatriates, maar onlangs is er een loonsbelasting van 1 procent ingevoerd. Hoewel belachelijk laag, werd er toch stevig tegen betoogd.

Als God het wil

Natuurlijk is het niet al rozengeur en maneschijn: de bureaucratie is enorm (zowat het meest gebruikte woord is "Inshallah": als God het wil) en je kan onmogelijk blind zijn voor de uitbuiting die hier gaande is. Er is een gigantisch contrast tussen arm en rijk. Verder is er nauwelijks sociale zekerheid. De expats krijgen trouwens geen enkele vorm van bescherming. Een vriendin van mij werd twee keer ontslagen in twee weken tijd. Dit om aan te tonen dat het leven hier vrij onzeker is.

Wat ontspanning betreft: er zijn enkele nachtclubs, bars en kwaliteitsrestaurants op het eiland. Andere populaire manieren om de vrije tijd door te brengen: flaneren in de shoppingcentra, shisha (waterpijp) roken of watersport beoefenen. Wanneer de lokale jeugd zich verveelt, gaat die een beetje rondcruisen op het eiland. De benzine is hier toch spotgoedkoop. Ik moet toegeven dat ik buiten familie en vrienden niks mis uit België. Verlies ik m'n job, dan vertrek ik misschien naar een ander land. Maar dat horen jullie dan wel." <lacht>

Elke Duprez

 

E-mail: elsvanwonterghem@hotmail.com