U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Thuiswerk met kinderen

Al eens op je laptop getypt met een baby op je schoot? Dan ben je wellicht een van de moedige moeders (of vaders) die af en toe thuiswerkt. Anne: “Ik doe het enkel als mijn zoontje ziek is. Ik ben mijn werkgever onmetelijk dankbaar dat hij me die mogelijkheid geeft, maar leuk is het niet. Ik zou veel liever gewoon rustig naar kantoor gaan.”

Anne heeft geluk met haar job bij de Vlaamse overheid. “We mogen gemiddeld twee dagen per week thuiswerken. Gebeurt er iets onverwacht met mijn zoontje Fabian, dan mag ik op het moment zelf beslissen om thuis te werken. Een mail naar mijn chef en de personeelsdienst volstaat. Dat is een ongelooflijke zegen. Als Fabian ‘s morgens 38°C koorts heeft mag hij niet binnen in de crèche. Je kan niet geloven hoe vaak ik met een bang hart zijn koorts opmeet en merk dat het weer zover is. Als ik iedere keer vakantie zou moeten nemen, had ik er nu al geen meer.”

Mama’s rok

Het thuiswerken op zich met een jongetje van 18 maanden is wel een opgave. “Het komt erop neer dat je twee jobs hebt: je moet werken en tegelijk je baby managen. En helaas is die baby onvoorspelbaar. Je bent aan hem overgeleverd en wordt voortdurend uit je concentratie gehaald. Een doos duplo’s werkt even, maar daarna kruipt Fabian onder de tafel en trekt letterlijk aan mijn rok en slaat op mijn been in de hoop dat ik hem ga oppakken. Dat in combinatie met grote, smekende ogen is knap vervelend. Soms neem ik hem bij mij op de schoot, maar daar heb ik direct spijt van. Hij vindt computers namelijk ook heel leuk. Als ik hem laat doen, ontdek ik functies op mijn laptop waar ik totaal geen weet van had. En bijten op het snoer van mijn computermuis vindt hij ook heerlijk.”

“Op de mindere momenten, heb je het gevoel dat je twee keer tekortschiet”, aldus Anne. “Je voelt je een slechte werkneemster omdat je niet kan doorwerken en een slechte moeder omdat je je baby niet genoeg aandacht geeft. Eén troost: vroeg of laat valt Fabian in slaap. En als hij ziek is, vaak heel lang. Dan daalt er een rust over me heen en voel ik de spanning wegtrekken uit mijn lichaam. En dan kan ik eindelijk ontspannen mijn werk doen.”

Duidelijke afspraken

Gelukkig blijven baby’s niet eeuwig klein. Eens je kan communiceren met je kinderen, wordt thuiswerken makkelijker. Lisa: “De jongens zijn 11 en 14 jaar oud en ik heb totaal geen last van hen als ik thuiswerk. Ze weten dat ze me met rust moeten laten als ik aan het werken ben, en dat respecteren ze. Ik denk dat ze het zelf ook wel fijn vinden. Gewoon, de wetenschap dat ik er ben en dat ze niet alleen zijn.”

Ook voor Lisa is thuiswerken een godsgeschenk. “Ik vind het geweldig dat ik niet telkens vrijaf moet nemen om hen op te vangen. Het is onvoorstelbaar hoeveel vakantie en pedagogische studiedagen een schooljaar telt! Mijn man en ik werken beurtelings thuis. Als een van onze zonen ziek is, op woensdag om in de namiddag opvang te voorzien, om vakantiedagen te overbruggen of wanneer de oudste examen heeft en ’s middags thuis is.”

Lisa heeft drie tips voor thuiswerkende ouders.

  • Maak hen duidelijk dat je niet gewoon thuis bent, maar effectief aan het werk, en dat je niet om de vijf minuten wil gestoord worden.
  • Spreek samen een aantal pauzemomenten af, en beloon hen met onvervalste aandacht als ze zich hieraan houden. 
  • Voorzie woensdagnamiddag een activiteit: tekenschool, muziekschool, sport... zodat jij intussen ongestoord kan verder werken. 

 

Barbara Peirs