Je hebt gezocht op

Op een Japanse retraite in Kyoto werd ik -samen met mijn grote Japanse bazen in een Shinto-tempel- ingeweid in de vier uur durende Japanse theeceremonie. Ik dacht dat ik iets over de Japanse kookkunsten ging bijleren, maar niets was minder waar.

Bleek nadien dat z'n gereedschap in de dichtstbijzijnde tempel lag om gewijd te worden. Die dag was immers de dag van het "wijden van materiaal". Verder hebben ze in hun tempels ook beeldjes die ze aanbidden. Die staan net buiten bereik van de gemiddeld 1m70 grote Indiër.

Zo werd ik op een mooie, zonnige namiddag, na een bezoek aan een tempel, opgewacht door niet minder dan acht schuimbekkende beesten! Ik wist dat ik niet mocht gaan lopen, want dan wakker je hun jachtinstinct aan. Gelukkig had ik m’n hondenverjager bij.

Dit is een traditioneel heilig Japans gezegde: O-kyakusama wa, O-kamisama desu. Alles leek zoals vroeger en zoals het Japan dat ik al meer dan 30 jaar ken. Maar na wat sake en Japanse whisky kwamen de tongen los en kreeg ik plots een plensbui van frustraties.

En dan het lichaam, de tempel. Er moet en zal gesport worden. Diverse soorten schoeisel worden mee ingepakt. Joggen, is niet hetzelfde als bergwandelen, en ook voor het fietsen moet er een en ander voorzien worden.

Die spelen zich vooral af in de tempel en de "Bale Banjar": de verzamelplek van de mannelijke leden van het dorp. In grote lijnen draait alles rond enkele grote feestdagen .

Boem, alweer twee negatieve stempels erbij."

In de lift staart iedereen naar de grond of het plafond. En telkens wanneer iemand instapt, begint er een georchestreerde dans. Waarom gedragen we ons zo vreemd?