Je hebt gezocht op

"Ik zou graag nog eens vroeg gaan slapen." Mijn lief sprak de magische woorden uit. Niet terwijl we lamlendig voor tv lagen. Neen, het was midden in de dag. 

Mopper je geregeld tegen je collega’s over je baas, het regenweer of het feit dat er niks op tv is? Volgens Bart Flos is dit géén goed idee.

Je hoort een zonderling tussentaaltje (‘hebde gij’, ‘doede gij’, ‘komde gij’) dat men blijkbaar enkel in tv- en radioreclames spreekt.

Blijf initiatief nemen ook al heb je meer zin om in de zetel onder een dekentje tv te kijken. Eens je de deur uit bent, zullen de buitenlucht en de contacten je energiepijl opkrikken.

Dit is een traditioneel heilig Japans gezegde: O-kyakusama wa, O-kamisama desu. Alles leek zoals vroeger en zoals het Japan dat ik al meer dan 30 jaar ken. Maar na wat sake en Japanse whisky kwamen de tongen los en kreeg ik plots een plensbui van frustraties.

Vier ZEN-waarden De vier uitganspunten tijdens het ZEN-gebeuren zijn: WA = harmonie KEI = respect SEI = zuiverheid Jaku = kalmte  Die waarden zijn een handig werkmiddel om een groep te leiden zonder dat je lijfelijk contact hebt met medewerkers, zoals bij thuiswerk. 

Oké, het kan wel eens even duren voordat die dienst effectief in actie komt, maar vroeg of laat is je toestel aangesloten en kan je persoonlijk vaststellen dat er niets op tv is. Klus geklaard, iedereen gelukkig. Ja toch?

Zoals een boek lezen in plaats van tv te kijken. Of een avondwandeling doen. Daar hoef je niet mee te stoppen, nu je terug thuis bent. Boek je volgende vakantie Wat je ook doet, uiteindelijk zal de herinnering aan je vakantie onherroepelijk vervagen. Is dat bij jou het geval?

Een beetje zoals je als kind naar de Nederlandse tv keek omdat die vooruitstrevender was. Maar dat is nu voorbij. Bovendien was het internet in het begin nog nieuw en werden er volop interessante studies gepubliceerd over de arbeidsmarkt. Dat heb je nu minder.

Collega's verkozen de tv op hun kamer boven een groepswandeling. Zucht, diepe zucht! Geen buikschuiver richting hoekschopvlag, maar met het hoofd naar beneden afdruipen. Gelukkig beslisten we de weken nadien om onze tweedaagse toch een, euh, tweede kans te geven.