Je hebt gezocht op

Voetbaltrainers komen ermee weg als ze hun team openlijk op tv afvallen. Winnen doen we samen, maar verliezen, dat is de schuld van de spelers die hun taken niet uitvoeren. En ooit vertelde een sollicitante me dat ze in haar huidige baas een printer naar haar hoofd slingerde.

Collega's verkozen de tv op hun kamer boven een groepswandeling. Zucht, diepe zucht! Geen buikschuiver richting hoekschopvlag, maar met het hoofd naar beneden afdruipen. Gelukkig beslisten we de weken nadien om onze tweedaagse toch een, euh, tweede kans te geven.

Een beetje zoals je als kind naar de Nederlandse tv keek omdat die vooruitstrevender was. Maar dat is nu voorbij. Bovendien was het internet in het begin nog nieuw en werden er volop interessante studies gepubliceerd over de arbeidsmarkt. Dat heb je nu minder.

En als je wil vermijden dat je -zoals velen op hun oude dag- met kunst- en vliegwerk op de been gehouden wordt, al was het maar om in een rolstoel naar tv te kunnen kijken, dan moet je daar nu al mee bezig zijn. Niet in de klassieke zin, wat mij betreft.

Hun kinderen zijn blij dat de papa thuis is, misschien speelt hij er zelfs even mee, vooraleer ze naar een tv-uitzending kijken. In hun nette huizen, waar nooit iets kapot is, want ze kunnen klussen en ze zijn handig.

Een ‘take’ in een tv-serie duurt meestal niet langer dan zes seconden omdat de makers ervan bang zijn dat anders de aandacht van de kijker verslapt. Alles oogt flitsend en flashy. En het moet vooruitgaan, vaart hebben, niet te lang duren.

Verder verlang ik terug naar de buzz die hangt op kantoor, met de babbels over werkprojecten maar ook over tv-programma's, de kinderen, lekkere recepten, tegenslagen of toffe momenten. Ik weet graag wat er leeft bij mijn collega's."

Aangezien ik de enige buitenlandse investeerder vertegenwoordigde, werd ik regelmatig geïnterviewd op tv en kreeg ik na een tijdje een ‘celebrity status’. Dat ging nogal ver. Als ik bijvoorbeeld op restaurant ging, belde de uitbater zijn kennissen op om ook te komen eten.