Je hebt gezocht op

Ik trok elk jaar 2 maanden naar het buitenland. Een maand in de zomer en een maand in de winter. Tijdens die maand reisde ik 2 weken en werkte ik 2 weken op locatie. Ik vond het heerlijk. Via vrienden vernam ik dat er zoiets bestaat als een work holiday visum voor Nieuw-Zeeland en Australië.

Na 2 maanden Frankrijk hebben we 1 maand in Thailand doorgebracht, 3 maanden in Cambodja, 2 maanden in Fiji, 4 maanden in Vanuatu, en nu zijn we met de zeilboot toegekomen in Nieuw-Caledonië, met de bedoeling ons hier een paar jaar te settelen. In natura Natuurlijk kost al dat reizen geld.

Als koerier balanceer je steeds op 2 koorden tegelijk: eentje van snelheid (het kan uiteraard nooit snel genoeg gaan) en eentje van traagheid. Hoezo? Ik laat u eerst even raden. Waar moet een fietskoerier vooral goed in zijn? Snel fietsen? Pakketjes overhandigen?

Frequentie : 2 keer na elkaar. 2) Hoofddraaien Goed voor : je nek en de bovenkant van je rug . Hoe : kijk recht voor je, draai je hoofd traag naar links tot je kin parallel is met je schouders. Let erop dat je je rug recht houdt en je schouders niet optrekt. Blijf 5 à 10 seconden in deze positie.

Het enige antwoord dat ik kreeg waren 2 paar starende ogen op oneindig, die gemarineerd waren in absolute stilte. Het waren net 2 slapende koi's die niet konden kiezen in welke dode pier ze wilden bijten.

Zo ontdek je welke jobs bij je diploma passen en kan je gerichter nadenken over je toekomst. 2. Werkgevers kunnen je profiel bekijken Ben je ingeschreven, dan kan je alvast een cv opmaken en publiceren in de VDAB-databank.

Let op: heb je een opzegtermijn van langer dan 2 maanden én doe je je opzegtermijn niet of niet volledig?  Dan moet je je tijdens je opzegtermijn al inschrijven. Namelijk: binnen de 2 maanden na de eerste dag waarop je niet meer of minder moet werken.

Na 2 jaar zoeken, kreeg ik de diagnose: ik had vergevorderde bekkeninstabiliteit. Er volgden 3 zogenaamde ‘bekkenfixaties’, maar helaas zonder positief resultaat. Uiteindelijk kreeg ik te horen dat de dokters niks meer voor me konden doen. Een rolstoel was de enige optie.”