Je hebt gezocht op

Ik denk er sterk aan terug te keren naar Brugge. Mijn vader en zus wonen er nog steeds en ik zou het heerlijk vinden om wat dichter bij hen in de buurt te zijn. Eigenlijk bleef ik Brugge altijd als mijn echte thuis beschouwen. Wat me tegenhoudt? Mijn twee kinderen die hier geboren zijn.

Mijn mama verblijft ook in een rusthuis, en ik weet zeker dat het aaibeestje waar zij haar handen op kan leggen binnen de kortste keren een verhoogde suikerspiegel gaat hebben.  Oma verwent beestjes en snoept zelf ook graag.

Maar ik was vastbesloten: het was tijd om terug te keren. Ik heb een vriend in België en ik geloof niet in langeafstandsrelaties. We hadden elkaar al twee jaar moeten missen. Dat was lang genoeg. Toen ik in Londen op de Eurostar stapte, genoot ik nog een laatste keer van de Britse mentaliteit.

Als ik begin 2017 geen ander werk heb, keren we wellicht terug naar België. Onze kinderen en kleinkinderen wonen daar. En niet te vergeten: je kan er op zondagmorgen naar de bakker voor pistolets, en dat missen wij hier! Heb ik spijt van mijn Nederlands avontuur?

Misschien keren we ooit toch nog terug omwille van het werk of familiale redenen. Maar het zal zeker niet met ‘volle goesting’ zijn.”   E-mail: verbeke@prodigy.net.mx

Ik had Thailand al enkele keren bezocht. Toch was het best eng in het begin. Gelukkig verdween mijn onzekerheid en werd ik steeds beter als reisleider. Uiteindelijk was het zo leuk dat ik het jarenlang ben blijven doen.

Daarom besloten we in 1994 terug te keren naar België. Want misschien was het leven en het onderwijs daar toch beter voor een gezin met jonge kinderen? Voor mij voelde het als thuiskomen, maar mijn man en de kinderen hadden het moeilijk om te wennen.

Niet minder dan 30% zegt dat ze al verschillende keren slecht behandeld werden tijdens het solliciteren. De betrokkenen ergerden zich vooral aan het feit dat ze geen reactie kregen na een negatieve sollicitatie. Verder toont de enquête dat de impact van zo’n negatieve ervaring aanzienlijk is.

Soms mocht je een hele wedstrijd spelen, en andere keren maar een halve. Die middag was het de beurt aan onze beste speler om aan de rust vervangen te worden, maar onze trainer had iets anders in gedachten.

Dit beviel me zo dat ik vier maanden later besloot om terug te keren en er werk te zoeken. En dat lukte. Ik werk sindsdien in het kantoor van een duikcentrum.