Buitenland

Wonen en werken in Brazilië

Antonet verhuisde van het landelijke Arendonk naar de miljoenenstad São Paulo. Zo’n grote stap was best moeilijk in het begin. Maar meer dan 46 jaar later woont ze nog altijd in Brazilië. Ze blikt trots terug: “Ik sprak geen woord Portugees toen ik aankwam. Nu zing ik in een Braziliaans koor en voel ik me hier thuis.”

brazilië
©Shutterstock

Abonneer je op de nieuwsbrief

Legerdienst

Antonet: “Ik ben in Nederland geboren en woonde jarenlang net over de grens in Arendonk. Ik trouwde in België met mijn eerste echtgenoot. Kort daarna vertrokken we naar Brazilië.

We namen die beslissing om praktische redenen. In die tijd bestond de dienstplicht. Mijn man koos ervoor om zijn militaire dienst in te ruilen voor een job in een ontwikkelingsland. Dat was een van de wettelijke uitzonderingen op de legerdienst. Via een organisatie die zulke initiatieven regelde zijn we in Brazilië beland.

Een schok in het begin

Ik herinner me nog dat we schrokken van de grootte van het land. Brazilië is groter dan Europa. We woonden het eerste jaar in São Paulo. De stap van een klein Kempisch dorp naar een stad van 16 miljoen inwoners was overweldigend. 

De omvang, het klimaat, de cultuur... Alles was anders. Komt daarbij dat we geen Portugees spraken. Het was moeilijk in het begin.

Gelukkig kon ik direct aan de slag bij een vestiging van Philips. Dat had ik voor mijn vertrek geregeld via enkele connecties bij Philips Eindhoven waar ik toen werkte.

Leren van Donald Duck

Bij Philips sprak ik Engels met mijn manager. Maar andere collega’s spraken Portugees. Daarom wou ik zo snel mogelijk Portugees leren. Taal is echt belangrijk als je je wil integreren in een vreemd land.

Ik deed het zonder lessen. Ik leerde Portugees door buiten te komen en via boeken en tijdschriften. Ik bladerde bijvoorbeeld veel door magazines met foto’s en kinderboeken met plaatjes. Mijn eerste woordjes heb ik geleerd uit prentenboeken van Donald Duck. 

Van São Paulo naar Belo Horizonte

Na een jaar verhuisden we naar een kleinere stad. Belo Horizonte had ‘maar 2 miljoen’ inwoners <lacht>. Ondertussen sprak ik al behoorlijk Portugees. Ik ging er aan de slag bij Mannesmann Demag, een bedrijf gespecialiseerd in compressoren. Daarna werkte ik als verkoopster en gids voor toeristen en gaf ik taallessen bij mensen thuis.

Brazilië - België - Brazilië

Na enkele jaren zijn mijn man en ik gescheiden. Gelukkig leerde ik al snel een nieuwe partner kennen: een Braziliaan. Een jaar later trouwden we. We kregen vier kinderen.

We hadden samen een kleine schoenwinkel en ik gaf nog altijd taallessen aan huis. We deden het niet slecht en kwamen rond, maar ik was toch bezorgd om de levenskwaliteit van mijn kinderen. Daarom besloten we in 1994 terug te keren naar België. Want misschien was het leven en het onderwijs daar toch beter voor een gezin met jonge kinderen?

Voor mij voelde het als thuiskomen, maar mijn man en de kinderen hadden het moeilijk om te wennen. Ze hadden soms ook te maken met discriminatie of negatieve opmerkingen op school of op het werk. Na vijf jaar hakten we de knoop door en kwamen we terug op onze beslissing. We keerden definitief terug naar Brazilië.

Tijd om te genieten

Intussen zijn de kinderen de deur uit en heb ik een nieuwe relatie. We wonen in Sete Lagoas. Dat is een kleinere stad met ongeveer 120.000 inwoners. Het is een stad met sjieke, rijke buurten. Maar ook veel arme en minder mooie wijken. Wij wonen daartussenin. 

Het is hier rustig en de supermarkt, bakker en andere winkels zijn vlakbij. De mensen in onze buurt zijn vriendelijk, gastvrij en behulpzaam. 

Ik ben nu 66 jaar en werk maar twee dagen per week meer. Daardoor heb ik meer tijd voor andere dingen. Ik reis vaak, zing in een koor en zwem veel. En ik geniet van het aangename Braziliaanse klimaat. Het is hier gemiddeld 32 graden in de zomer en rond de 25 graden in de winter. De zon schijnt bijna elke dag. Meer heb ik niet nodig om gelukkig te zijn!”

Buitenland

Ook interesse?

  • Wil je graag getuigen over je ervaring in het buitenland? Mail naar de redactie.
  • Droom je van een buitenlandse ervaring? Lees meer op 'Werken in het buitenland'. 

Ook interessant

Wonen en werken in Frankrijk

Het hele jaar door een vakantiegevoel? Voor Céline en Gijs is het de realiteit. Zij verhuisden eind vorig jaar met hun kinderen naar Frankrijk om een camping uit te baten.

Wonen en werken in Thailand

David vaart de wereld rond voor zijn werk. Eén plek is zijn favoriet: Thailand. Hij woont er al 15 jaar. “Soms mis ik de zomeravonden in Antwerpen, maar hier is zoveel meer.”

Wonen en werken op de Filipijnen

Nico verhuisde vorig jaar naar de Filipijnen. Is dit tropisch paradijs zijn eindbestemming? Misschien wel! Nico: “Het gaat snel, ik ben nog maar net gesetteld en kreeg al groot nieuws.” 

Wonen en werken in Thailand

Aan de rand van een groot nationaal park bouwden Joan en zijn vrouw hun eigen paradijs. “Soms trek ik met onze gasten door de jungle, op zoek naar wilde olifanten.”

Wonen en werken in Thailand

Trek je sportschoenen maar aan. Voor een tocht langs groene bergflanken en rijstvelden tot in de jungle. Bram getuigt over zijn hobby trailrunning en zijn leven in Thailand.

Wonen en werken in Frankrijk

Isabelle trok enkele maanden naar Frankrijk. Daar leerde ze de rijke Franse cultuur kennen én zichzelf. “In België help ik anderstaligen aan een job. Nu weet ik hoe ze zich voelen.”