U bent hier

Dit is een artikel uit het MagEzine-archief.

Hoogsensitief op het werk

Extra gevoelig zijn voor prikkels, geluiden en sfeer. Het heeft twee kanten. Enerzijds loop je op het werk meer risico op stress en burn-out. Anderzijds ben je door je empathie en verantwoordelijkheidszin net heel waardevol voor je werkgever. Ann (41): “Ik ben hoogsensitief en ik ben er trots op. Al heeft het even geduurd voor ik dat laatste over mijn lippen kon krijgen.“

Hoogsensitiviteit. Volgens de ene is het pseudospsychologie, volgens de andere een genetisch bepaalde karaktertrek. Wij legden ons oor te luister bij de Vlaamse vereniging voor hooggevoelige personen en vroegen de voorzitter Ilse van Den Daele om tekst en uitleg.

Wat is HSP?

Ilse Van den Daele: “Een HSP of hoogsensitief persoon is iemand die gevoeliger is dan gemiddeld. Mensen zijn hoogsensitief als hun hersenen binnenkomende signalen ‘diepgaand’ verwerken. Wat dit betekent, kun je onder de scanner zien. Prikkels die de hersenen bereiken, activeren bij hoogsensitieve personen méér hersengebieden dan bij niet-HSP’s. Hoogsensitiviteit is een persoonlijkheidskenmerk en kan in vele gradaties voorkomen. Het is geen ziekte of stoornis. We mogen dan ook niet spreken over een diagnose, maar eerder over een vaststelling.

Hoe kan je vaststellen of je hooggevoelig bent?

De zelftest die Elaine Aron ontwikkelde kan een eerste indicatie zijn, maar is helaas niet sluitend. Gesprekken met een gespecialiseerd psychotherapeut of psycholoog, kunnen je al een stapje verder helpen. Daarnaast hoopt professor Elke Van Hoof, die sinds twee jaar onderzoek doet naar hoogsensitiviteit, binnenkort een sluitende test te kunnen publiceren.

Hoeveel mensen in Vlaanderen hebben HSP?

15 à 20% van de bevolking is hoogsensitief. Dat is ongeveer 1 op 5. Een verhouding die vaak terugkomt bij studies rond gezondheidsproblemen door stress op het werk. Het is dan ook al aangetoond dat hoogsensitiviteit een risicofactor is voor stressgerelateerde aandoeningen zoals burn-out, depressie, CVS en fibromyalgie. Bij kinderen zijn gedrags- en leerproblemen vaak een gevolg. Hoogsensitiviteit komt evenveel voor bij mannen als bij vrouwen. En 70 procent van de HSP’s is introvert, terwijl 30 procent extravert is.

Zijn we niet allemaal een beetje hoogsensitief?

Het is een feit dat iedereen wel eens op een overgevoelige manier kan reageren, maar dat betekent zeker niet dat we allemaal hoogsensitief zijn. Hoogsensitiviteit is een manier van ‘zijn’, een persoonlijkheidskenmerk. Je wordt er als het ware mee geboren. Hoe je er later als volwassene mee omgaat, wordt voor een groot stuk bepaald door de reacties en aanpak van je omgeving. Een kind van 7 jaar dat van zijn ouders vaak te horen krijgt: “Je gaat daarvoor toch niet wenen!”, of “Dat doet toch geen pijn, zeker”, krijgt weinig ruimte om zijn gevoelens te uiten. Alles wordt met one-liners van tafel geveegd. Het gevaar bestaat dat zo’n kind op de duur een masker gaat dragen en voeling verliest met zijn eigenheid.

Wat zijn de pluspunten van HSP’s op de werkvloer?

HSP’s bezitten heel wat kwaliteiten en talenten. Ze zijn creatief, voelen onrechtvaardigheid sterk aan en hebben veel verantwoordelijkheidszin. Daarnaast zijn ze opmerkzaam en hebben ze oog voor detail. Veel HSP’s hebben ook een scherp oog voor verbanden en dynamieken. Daardoor kunnen ze vaak op voorhand inschatten of bepaalde oplossingen of bedrijfsprocessen zullen werken.

En wat zijn hun minpunten en valkuilen?

Hun stressgevoeligheid is duidelijk hun grootste struikelblok. Verder zorgt hun empathie ervoor dat ze het moeilijk hebben om grenzen te stellen. En de keerzijde van hun sterke betrokkenheid is dat ze zich regelmatig verantwoordelijk voelen voor terreinen die niet tot hun bevoegdheid behoren. Tot slot werken ze vaak liever op de achtergrond en staan ze minder graag in de kijker. Dit kan op termijn leiden tot frustratie omdat ze het gevoel hebben niet gezien te worden.

In welke werkomstandigheden gedijen HSP’s het best?

  • Omgeving en sfeer zijn belangrijk. Een plant, mogelijkheden tot goede verluchting, aangename kleuren en materialen kunnen hen stimuleren en motiveren.
  • Hoogsensitieve werknemers functioneren beter in prikkelarme ruimtes. Veel geluid, omliggende telefoongesprekken en beweging werken storend. Een lokaaltje waar ze zich kunnen afzonderen om te werken aan projecten of om te telefoneren is geen overbodige luxe.
  • One-to-one contacten genieten hun voorkeur. In groep voelen ze zich vaak niet op hun gemak. Bovendien presteren ze beter in samenwerking met empathische leiders dan met dominante leiders.
  • Pauzes worden door HSP’s dikwijls gezien als het ideale moment om zich even af te zonderen om op adem te komen en de overprikkeling naar beneden te halen. Dit is ontzettend belangrijk voor hen. Collega’s zien dit jammer genoeg soms verkeerdelijk als een teken van asociaal zijn.
  • Om goed te presteren hebben HSP’s regelmatig positieve feedback en waardering nodig. Aangezien ze zich soms verliezen in perfectionisme en details, kan het geen kwaad hen af en toe te laten weten dat gewoon goed ook goed genoeg is.”

Ann is hoogsensitief. Ze getuigt.

“Ik heb altijd geweten dat ik een beetje ‘anders’ was. Ik ben bijvoorbeeld heel gevoelig voor licht. Van zodra het kan, gaan bij mij de lichten uit of dim ik ze. In de middelbare school had ik vaak last van barstende hoofdpijn. Ik heb toen, tot mijn grote schaamte, een tijdje met een joekel van een zonnebril rondgelopen. Daarnaast komen felle geluiden, hevige muziek of geroezemoes ook sterk bij mij binnen. Nieuwjaarsrecepties en drukke festivals zijn daarom niet aan mij besteed. En een landschapskantoor waar twee collega’s luidruchtig aan het overleggen zijn, een derde vlakbij aan het bellen is en even verder een telefoon staat te rinkelen… doet me huiveren! Ook bepaalde smaken of geuren hebben een sterke impact. In de lift staan met iemand die fel geparfumeerd is, is voor mij een verschrikking.

Dus ja, ik had wel een vermoeden dat er iets met me aan de hand was. <lacht> Alleen was het niet zo simpel om te ontdekken wat. Tot ik over hoogsensitiviteit las. Toen vielen de puzzelstukken in elkaar. Toen begreep ik ook waarom ik zelfs in mijn leuke, flexibele job als sollicitatiecoach het gevoel had dat mijn batterijen binnen de kortste keren leegliepen.

De volgende stap was mijn verantwoordelijke en collega’s in te lichten over mijn hoogsensitiviteit. En dat bleek de juiste beslissing te zijn. Iedereen reageerde heel begripvol en zei er rekening mee te zullen houden. Ik werk ook enkele dagen per week van thuis. Dat ervaar ik als een groot pluspunt. Ik heb heel veel nood aan rust in mijn omgeving om alle dagelijkse, soms ‘onbenullige’, prikkels te verwerken.

Daarnaast neem ik mijn eigen verhaal mee in wat ik als sollicitatiecoach doe. HSP-werknemers zijn kwetsbaarder, maar ook heel waardevol voor een organisatie. Als ze in de juiste omgeving terechtkomen, ten minste. Daarom benadruk ik bij hooggevoelige werkzoekenden dat ze zich heel goed moeten voorbereiden op hun sollicitaties. Belangrijke vragen zijn: hoe is de bedrijfscultuur, hoe ziet het kantoor eruit, zijn er mogelijkheden om thuis te werken, moet ik commerciële targets halen… Als je als hooggevoelige werkzoekende het antwoord op al deze vragen weet, zal het duidelijk worden of de job echt iets voor jou is. En daar kan de werkgever alleen maar wel bij varen."

 

Meer info: hspvlaanderen.be

 

Elke Duprez

Reacties

Ik herken ook een aantal zaken. Bepaalde details op het werk kunnen mij langdurig uit concentratie brengen. Bijvoorbeeld als collega's maar blijven praten over privézaken. Ikzelf gedraag me bewust nogal afstandelijk (ik wil tijd hebben om zelf na te denken, en ik wil me niet te zeer 'binden' aan collega's of werkgever), en dan kunnen er wel spanningen ontstaan als ik te maken krijg met een dominante collega. Een dominante collega kan mij dan wel een veeg uit de pan geven, maar ik kies er dan vaak voor om gewoon niet te reageren, wat het vaak nog erger maakt. Maar ja, ik scherm mezelf dus af, en wordt dus niet zo snel uit mijn lood geslagen.
Ik las overlaatst een artikel op jobat over HSP (alweer HSP) en bij elk nieuw artikel groeit het lijstje van eigenschappen. Iedereen past het jasje ondertussen. Als ik de reacties lees en met mensen praat, vraag ik me af of dit geen verzamelterm is geworden voor iedereen die wanhopig op zoek is naar de oorzaak van zijn of haar negatieve emoties en het onvermogen om dit aan te pakken... en dat maakt me kwaad. Ik kan iedereen garanderen dat als je overprikkeld bent, je hiertegen "vecht" sinds je kindertijd en ik geloof niemand die zegt dat hij of zij zich hier recentelijk bewust van is. No Way. Voor de rest steun ik ook de reactie van Marijke Janssens.
Hoogsensitief of Autisme Spectrum Stoornis? Er zijn veel werkende volwassenen die dat hebben maar die geen diagnose hebben! Mensen die doelbewust kiezen voor een eenzame beroep waar ze op meer rust in hun omgeving kunnen rekenen, b.v. muzikanten die bijzonder getalenteerd zijn en die door hun overgevoeligheid sneller gehoorschade oplopen dan hun collega's... Volgens mij zit zeker 50 procent mensen met A.S.S. zonder diagnose. Erg want de arbeidsmarkt is hard en die mensen zitten zonder ondersteuning. Tijd voor een grootschalig campagne, eindelijk.
De reacties hier klinken allemaal nogal negatief op enkele uitzonderingen na. Ik ben ook HSPer. Ik voel me ook al heel mijn leven een buitenbeetje, maar ik heb bijna altijd geluisterd naar mezelf en gedaan waar ik me zelf goed bij voel. 10 jaar geleden ben ik er ook achter gekomen wat mij het gevoel van buitenbeetje gaf, nl mijn HSP-eigenschap. Ik ben er ook achter gekomen dat het heel wat sterkten heeft. Ik denk dat je ook eerst zelf moet aanvaarden dat je misschien een beetje anders bent dan doorsnee en ook de positieve kant ervan bekijken. Als je zelf al negatief ingesteld bent op dat anders zijn dan straal je dat ook uit naar je omgeving. Lees erover. Er zijn heel wat goede boeken die je meer inzicht geven over HSP zijn. Het gaat ook niet alleen over het werk. Ook hoe je in het leven staat en omgaat met het HSP zijn na het werk heeft een grote invloed hoe het gaat in je werkomgeving. Luister naar wat je lichaam nodig heeft en loop niet mee met de massa omdat “iedereen” het doet of omdat je bij de massa wilt horen, want dat werkt niet Dat zal zich op den duur wreken. Luisteren naar wat je zelf nodig hebt, maakt je juist sterker, niet zwakker. Zowel buiten je werk als op je werk. Ik werk nu ook ruim 25 jaar in de IT sector en krijg regelmatig heel wat positieve feedback van naaste collega’s, project managers en klanten die ik kan toeschrijven aan mijn HSP zijn. Regelmatig eens thuiswerken helpt, maar ook heel wat HSP-collega’s zien daar het positieve van in. Met de huidige technologie die bestaat ben je toch via Lync/Whatsapp continue in contact met collega’s. Ik heb ook vaak te maken met stressvolle momenten en ik weet dat ik niet tegen stress kan, maar door goede voorbereiding van het werk, kom ik die stressmomenten goed door en achteraf geeft het toch een boost omdat goede voorbereiding ook goede resultaten geeft. Ik heb ook geleerd om me soms af te schermen van mijn omgeving. Open ruimtes zijn niet ideaal, vandaar dat regelmatig thuiswerken, maar open ruimtes heeft ook weer zijn voordelen. Je steek ook heel wat op door interactie met collega’s. Een goede afwisseling van thuiswerken en naar kantoor gaan maakt juist dat ik beter werkt lever dan mijn doorsnee collega’s. Ik kies ook niet voor werk waar ik meer mee zou kunnen verdienen, en vanwaar ik weet dat ik als HSP-er me niet goed bij zou voelen. Er zijn natuurlijk andere eigenschappen van mijn HSP zijn die minder positief lijken, maar dat hoort erbij. Ook niet-HSP-ers hebben minder positieve eigenschappen. Wat voor zowel HSP-ers als niet HSP-ers geldt, bekijk niet alles door een zwarte bril, alles heeft zijn voor- en nadelen. Een beetje positieve ingesteldheid doet ook enorm veel goeds op alle vlak.
Ik ben helaas hoogsensitief en man. Een aantal jaar terug startte ik veelbelovend op de arbeidsmarkt. Meteen vaste job, bedrijfswagen etc alles zag er goed uit. Tot mijn relatiebreuk. Ondertussen zijn we 3 jaar verder waarin ik 50% interim werk deed (vaak niet mijn ding en onder mijn mogelijkheden) en 50% werkloos was. Nu zit ik al 2 maand thuis met een leefloon (woon nog thuis gelukkig). Ik ben de interims zo beu als iets, en een vaste kans krijg ik quasi nergens meer. Zeker niet als ze mijn verhaal horen van emotionele instabiliteit en jobhoppen van interims. Ik ben moedeloos...
Beste Jeroen, Het is misschien niet iets die als eerste in je opkomt en ook niet zo evident. Is een opleiding als verpleegkundige niks voor jou, ik lees dat je nog thuis woont dus een opleiding hoort misschien tot je mogelijkheden. Ik werk al 12 jaar als verpleegkundige, heb ook wat mijn weg moeten zoeken maar werk nu op een afdeling voor mensen met dementie en ik vind het er aangenaam werken. Wie weet..
Ook pas ontdekt dat er zoiets als HSP bestaat, of (h)erkend wordt. Ik ervaar ook al heel lang dat dit als iets negatiefs en zwak wordt ervaren, terwijl dit helemaal zo niet is. Ik ben momenteel een boek aan het lezen over HSP. Ik zit nog niet ver, maar daaruit blijkt dat als je HSP bent, je levensloop -vooral in de vroegere jaren- veel invloed kan hebben en het versterkt of afzwakt. Ik heb een levensloop gehad die het alleen maar versterkt. Ik van ook op dat het voor een HSP sterk afgeraden is om ver onder je niveau te werken. Wat ik op dit moment wel net doe en het duidelijk problemen geeft. Ik word nu ook afgestempeld als een zwak iemand die gewoon moeilijk (wilt) doen. Prettiger is dus anders. Ik ben hooggeschoold in de IT en werk noodgedwongen als huishoudhulp. Ik ga nu noodgedwongen ontslag moeten nemen, omdat het me echt neerhaalt (en ook ben ik blijkbaar allergisch voor stof). Ik stond voordien in begeleiding bij het GTB, omwille van mijn transgenderisme, dat ik daardoor moeilijk aan het werk geraakte. Echter ben ik totaal niet tevreden over de begeleiding die ik van hun krijg. Dit huishoudhulp was ook maar een tijdelijke oplossing tot er een meer gepaste job voor mij was. Maar er wordt echter niets (concreets) gedaan en dat frustreert mij enorm. Ik voel me als een speelbal gebruikt. Ze zeggen dat mijn begeleiding "op een laag pitje" staat omdat ik werk heb. Wat dus zever is. Als transgender ben ik ook verplicht om regelmatig bij de psychiater langs te gaan, en ook hij zegt dat er geen reden is om mijn begeleiding "op een laag pitje" te zetten. Hij merkte al een hele tijd dat ik vele kenmerken van HSP bezit en dat de juiste job voor mij wel echt van essentieel van belang is. Maar ze laten het echter zo ver komen dat ik in een depressie geraak en mijn inkomen ook nog ga verliezen. Ik sta momenteel zelfs op ziekteverlof omdat het me teveel werd. Ook de continue sollicitaties die slecht aflopen. In vele gevallen loopt een sollicitatie al op z'n einde van zodra ze doorhebben dat ik transgender ben. Ik moet me vooral de laatste jaren in jobs wringen die me totaal niet liggen en ik word afgedaan als een moeilijk persoon. Mensen bepalen graag wat ik moet doen op basis van mijn uiterlijke kenmerken en niet om mijn vaardigheden. Ik ben intelligent genoeg, maar men doet mij af alsof iemand die niks weet/kan. In de verkeerde job en/of voor de verkeerde werkgever kan al snel mislopen. Omdat werkgevers vaak verwachten dat ik onder mijn loonsverwachting zou werken, maak ik de afspraak om dan na 6 maanden te herevalueren en mijn loonsverwachting wel in te wilgen. Waar ze op dat moment mee akkoord gaan. Echter van zodra je onder hun contract staan, zijn ze al bezig je af te breken, zodat ze na die periode excuses klaar hebben liggen om je niet je gevraagde loon te geven. Mijn snelheid (of gebrek daar aan), vinden ze meestal al genoeg. Ik ben altijd wat trager dan de meesten, omdat ik me veel met details bezig houd. Wat misschien ook wel al duidelijk is door de lengte van deze tekst. Mijn HSP is ook nog sterk omdat ik mij altijd sterk heb moeten opstellen. Ik zag er "een hele stoere gast" uit. Van zo iemand verwachten ze meestal niet dat die vrij emotioneel is en gevoelig is voor zijn omgeving. Ze zagen me meteen eerder als een agressief persoon waar je moet voor oppassen. Dat terwijl ik eigenlijk een heel vriendelijk persoon ben, als je niet teveel op mijn tenen trapt. Valse mensen kunnen idd wel het bloed van onder mijn nagels krijgen. Ik ben ook blijkbaar niet zo'n aangenaam gezelschap omdat ik mensen vrij snel kan "lezen" en dan heb ik nog eens m'n hart op de tong. En dat hebben mensen niet graag.
Hsp'er zijn is een grote taboe. Je voelt je niet begrepen! Ik hoop dat ik ooit een andere job vind, in een rustiger omgeving.
Beste Sylvia, Ik denk dat ik ook HSP heb. Momenteel heb ik een stresserende job en geen momenten van rust. Hopelijk vind je een rustige job, maar waar is het tegenwoordig rustig werken? Veel goed moed!
Dank om de waarde van een HSP op de werkvloer te belichten. Graag wil ik dit nog aanvullen. Zoals prof. E. Van Hoof in een ander artikel zegt, zal je als HSP in een moeilijke werkomgeving meer risico hebben voor stress en burn-out, in een positieve omgeving zal je het echter veel beter doen dan een niet-HSP. Een HSP is niet per definitie stressgevoeliger. Doordat je meer opmerkt, zal je sneller aanvoelen wat de noden zijn. Dan kan je vroeger dan iemand anders anticiperen en problemen voorkomen. Klantgerichtheid is vaak een gave van de HSP. Stress komt pas als je de kans niet krijgt te ageren maar als je moet ondergaan. Een HSP is niet per definitie (over)gevoelig. Je hebt meer kans te horen te krijgen dat je niet normaal bent, er niet bijhoort. Dat kan blijven hangen. Bovendien krijg je niet alleen met je eigen gevoelens te maken, maar pik je ook veel gevoelens van anderen op. Dit zijn meer gevoelens om te verwerken, maar levert ook meer empathie en levenservaring op. Dieper verwerken doordat meer hersengebieden geactiveerd worden, duurt wat langer. Onze bedrijven - en de hele maatschappij - nemen helaas vaak geen tijd meer om op de diepgaande analyse van een HSP te wachten. Het risico van deze snelheid is dat ze zichzelf te pletter hollen.
Heel herkenbaar allemaal. 10 jaar geleden ontdekte ik dat ik hoogsensitief was en hiermee vielen vele puzzelstukjes in elkaar. Werken in loondienst was vaak moeilijk door alle omgevingsprikkels zoals een drukke afdeling, een radio, routinematig werk, weinig diepgang en afwisseling. Lange werkdagen tijdens kantooruren vond ik ook doodvermoeiend en stressvol. Gesprekken met een huisarts, psycholoog en bedrijfsarts leverden niets op want de klachten waren niet te diagnosticeren volgens het medisch model. Ik kwam er zelf achter dat ik een bore-out had, volgde een loopbaanonderzoek, schoolde om tot loopbaancoach en begon mijn eigen praktijk in loopbaancoaching en persoonlijke ontwikkeling. Hiermee werden al mijn behoeften ingevuld, namelijk een rustige omgeving, zinvol bezig zijn, mijn kwaliteiten kunnen gebruiken en flexibele werktijden. Ben heel blij dat ik de stap heb gezet en nu hiermee ook anderen kan helpen. Zelfkennis opdoen is de eerste stap op weg naar een werkbaarder leven.
Wat je schrijft is erg herkenbaar! Zit momenteel ook te denken aan een soort coaching en persoonlijke ontwikkeling, ook aan begeleiding 'probleem'kinderen. Ik sta momenteel in het onderwijs en die drukte daar heb ik wat last van. Waar heb jij je omgeschoold tot loopbaancoach want die cursussen zijn enorm prijzig en dat kan ik me niet veroorloven (alleenstaande met twee studerende kinderen). kan je me wat info hieromtrent geven? Ik ben zelf master bio-ingenieur dus niet opgeleid in humane wetenschappen al heb ik wel al erg veel boeken gelezen. Alvast bedankt!
Super om te lezen.. Geeft me hoop.
Hallo Monique, Ook ik ervaar in mijn huidige werk de negatieve kant van HSP zijn. Radio aan. Druk telefonerende collega's. Gebrek aan communicatie. Vaak voor het blok worden gezet. Niet weten waar je aan toe bent... Ik lees dat je een loopbaanonderzoek hebt gedaan. Kan je me hier wat meer over vertellen? Bedankt alvast! Mieke
Wat goed dat jullie hier aandacht aan besteden! Er zullen steeds meer mensen zijn die hoogsensitief zijn. Wat nodig is, is nog meer aandacht in de media zodat het een algemeen begrip wordt.
Ik vermoed dat nog heel wat hooggevoelige mensen zullen de rangen vervoegen. Beroepshalve hou ik mij bezig met boomziekten en we constateren veel meer ziekten en plagen (tot afsterven) bij onze bomen sinds we in het digitaal draadloos tijdperk beland zijn. We zijn nu eenmaal allemaal antennes en we leven nu eenmaal op en in een elektromagnetisch veld dat steeds meer en meer verstoord wordt: draadloze communicatie gaat inwerken op dit magnetisch veld en vormt daar nieuwe types aardstralen die alle andere doet aanwakkeren als het ware. Die evolutie gaat zo snel dat we niet de tijd hebben om ons aan te passen. We zijn dus allemaal gevoeliger aan het worden voor burn-outs, kankers, motorische problemen op jonge leeftijd, enz..... Vandaar dat reeds nu al, relatief jonge mensen plots met systemische ziekten geconfronteerd worden. Hooggevoelige mensen hebben hun 'voordelen" (dit ervaar ik ook en dit lees ik uit de voorgaande reacties), maar we moeten er ook naar leven (geregeld rustpauses inlassen, op de kwaliteit van je voeding letten, stresssituaties vermijden of voorkomen,....). Beleidsverantwoordelijken hebben er geen idee van wat de massa's elektrosmog (want daar gaat het uiteindelijk om) in woningen en bedrijven, met ons doet. Als je goed rondkijkt naar de bomen (vooral langs wegen) ga je er veel ontdekken die dood staan of zeer mager in blad of in naalden. Die "magere" bomen zijn allemaal exemplaren die het moeilijk hebben - niet door hun ouderdom - en dan plots het loodje leggen als er geen hulp wordt geboden. Er zijn zoveel aspecten van "de opwarming" die ons benadelen en waar geen aandacht wordt aan geschonken
Ik ben heel blij te lezen dat Ann's verantwoordelijke en collega's begripvol gereageerd hebben op de melding van haar hoogsensitiviteit. Dit is zeker niet altijd het geval! Als HSP-loopbaancoach hoor ik spijtig genoeg ook andere verhalen. Er bestaan nog veel misverstanden en onwetendheid over hoogsensitiviteit. Daarenboven is elke HSP anders en uniek. Ik raad aan om niet te zeggen dat je hoogsensitief bent, wel duidelijk te maken wat jouw unieke behoeften zijn om gelukkig en succesvol te functioneren in je werk. Succes! Ik ben het eens met bovenstaande opmerkingen dat de juiste persoon op de juiste plaats belangrijk is (of je nu HSP bent of niet) en dat hoogsensitiviteit een kwaliteit is (als je goed voor jezelf zorgt). Zin om meer te lezen? Vraag het gratis e-boek 'HSP: van overleven naar happy leven' aan op www.happywork.be.
Eén jaar na onze deelname aan het eerste internationale symposium voor hoogsensitiviteit in mei 2015 (Fons Leroy, Annik Vansande en ikzelf) is het fijn te zien dat Hoogsensitiviteit eindelijk wat (positieve) aandacht krijgt, waarvoor dank Elke Duprez. Het is een mooie aanvulling bij de blog van Fons over de Sensitieve Arbeidsmarkt, januari 2016. Collega Annik Vansande en ikzelf hebben ook veel nuttige online info verzameld over HSP Annik weet hoe dat online te zetten. Ik stuur je via mail nog de folder aan CHange@work, omdat kennis van HSP kan bijdragen tot preventie van burnout en stimuleren van meer werkvreugde. Ik wil dat graag doen via creatieve workshops en een tentoonstelling rond Kunst en Verbinding, bedrijfsculturen en leiderschap en zoek manieren om de juiste collega's te vinden, en vooral, om hiervoor de ruimte te krijgen binnen mijn VDAB-loopbaan. Hopelijk is jouw artikel een aanzet tot een nog meer welzijnsgericht HR-beleid; :-) Warme groet, Véronique
Ik denk dat ik ook zo iemand ben. Heb het nooit makkelijk gevonden. Was tamelijk ongekend en zeker onbesproken. Ooit zei een chef "bedrijven hebben mensen zoals jij nodig, je bent een antenne", wat eigenlijk wel een compliment was. Later werkte ik op de afdeling personeelszaken, en ook als vertrouwenspersoon binnen het bedrijf kon ik me volledig ontplooien. De nieuwe chef plaatste me echter op de boekhouding, ze had daar volk tekort... Daar voelde ik me helemaal niet goed. Ik ben uiteindelijk mijn job kwijtgeraakt. Belangrijk is: de juiste persoon op de juiste plaats!
Ik kan me moeilijk akkoord verklaren met de stelling dat iemand die hsp is ook een zwakkere werknemer is. Ik voel me helemaal niet zo, ik steek me ook niet weg in een kantoor alleen. Sorry maar dit artikel laat uitschijnen dat we zwak zijn en de wereld niet aan kunnen. Ik ben manager en gebruik mijn gaven als hsp. Dit is geen ziekte of aandoening, er is niets mis met mij. In de middeleeuwen zou ik waarschijnlijk als heks worden bestempeld omdat ik 'door' mensen kan zien. Ik weet en zie veel meer dan anderen.
Marijke, je hebt meer dan gelijk. Persoonlijk maak ik eveneens gebruik van deze zgn zwakheden om mijn omgeving/werk/collega's/noden etc beter in te kunnen schatten. Het is geen zwakheid, maar wel een gave. En door gebruik te maken van 'mindvriendelijke' technieken, slaag ik er in om me, omringd door mensen, beweging, lawaai, etc, volledig af te zonderen. Ik heb nog altijd problemen met kwaadwillige agressiviteit -ik voel het van kilometersver aankomen en heb er nog geen 'afweermiddel' tegen gevonden, maar dat komt nog wel.
Beste, Heel graag had ik in contact gekomen met hsp-ers. In groep wel te verstaan. Nog niet zo lang (enkele maanden) weet ik dat ik hsp-er ben. Enerzijds was het een opluchting omdat je al die tijd wel weet dat er iets mis is met je en anderzijds kan ik er met weinig mensen over praten. Zelfs met mijn dokter niet.
hallo Christine, Ik wil ook graag in contact komen met HSP's. Je kan me vinden op facebook onder "wendy gilissen", als je wil mag je mij altijd toevoegen.
Beste, Al eens een praatkaffee bezocht van HSP Vlaanderen? Dit is laagdrempelig en kan een eerste stap zijn. Ook de cursussen kennen een groot succes: naast het ontmoeten van HSP's , gaan jullie ook samen door een groeiproces waar de er- en herkenning echt een meerwaarde zijn: curus Zelfcoaching ( aug terug van start ) , vermoeidheid en zelfzorg in samenwerking met CM,...
Verleden jaar heb ik me laten testen bij dienst psychiatrie in UZ Brussel, en bleek dat ik onder enorme stress stond, me compleet terugtrek en dat ik 'hoogsensitief' ben. Ik kan weinig praten over mijn hoogsensitief zijn. Ik heb ook een niet-aangeboren hersenletsel waardoor ik het nog moeilijker heb. Ben veel te goed voor andere personen, maar mijn zelfvertrouwen is soms heel laag. Ondertussen sta ik op de wachtlijst van een voorziening te Gijzegem, om beschermd wonen. Zelfstandig begeleid wonen kan ik niet meer aan.
Dag Christine Moest je op Facebook zitten. Daar zit een toffe groep 'HSP in Vlaanderen'. Je vindt er herkenning en tips van andere mensen met HSP. Daar kan je ook vragen stellen. Hsp Vlaanderen (de organisatie) organiseert ook praatcafé's. http://www.hspvlaanderen.be/?mod=curs Veel succes
Beste Christine, Je kan hiervoor best contact opnemen met HSP, de Vlaamse Vereniging voor Hooggevoelige Personen: http://www.hspvlaanderen.be/index.php?p=contactformulier. Zij kunnen je verderhelpen of indien nodig verder doorverwijzen. Groetjes, Stijn
wat ben ik blij dit artikel te lezen op de site van VDAB! Er is bij mij een tweeluik: enerzijds mijn informatieverwerkings-stoornis op visueel-ruimtelijk niveau (NLD afgekort) waar ik in 2008 een diagnose van kreeg => hierdoor verwerk ik info iets trager dan gemiddeld. Anderzijds stelden mijn psychologe en trajectbegeleider bij GTB samen met me vast dat er (nog) iets was waardoor de dingen dieper binnenkomen en ik intenser waarneem en meer in detail verwerk dan 'gemiddeld', zo zijn we stilaan op 'HSP' uitgekomen, en toen vielen de laatste stukjes van de puzzel op hun plek => nu tracht ik via vrijwilligerswerk een job te vinden die ik kan doen vanuit mijn hart en vanuit mijn empathie ... dit traject is mooi, waardevol en ook wel spannend, ik ben immers intussen toch al 39 ...hopelijk wordt de (h)erkenning van deze zaken op de arbeidsmarkt alsmaar groter! dat zou prachtig zijn ...
hallo Christine, was (blij) verrast dat er nog iemand is die NLD en HSP heeft. Ik worstel al jaren met mijn NLD, na de diagnose mocht ik het zelf uitvissen, vind ik wel jammer waardoor ik tot vandaag nog steeds moeilijkheden ondervind om hiermee om te gaan.

Reageer